فرصتها و تهدیدهای سواد دیجیتال و استفاده از هوش مصنوعی در تقویت و تحریف هویت فرهنگی جامعه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی دانشگاه

10.22034/scs.2026.74118.1478

چکیده

مسأله و هدف: گسترش فناوری‌های دیجیتال و هوش مصنوعی، تأثیرات متناقض‌نمایی بر هویت فرهنگی جامعه داشته است؛ به طوری که همزمان هم فرصت‌های بی‌سابقه‌ای برای تقویت، احیا و نوآوری فرهنگی ایجاد می‌کند و هم تهدیدهای جدی برای تحریف، یکسان‌سازی و تضعیف اصالت فرهنگی به همراه آورده است. هدف این پژوهش، واکاوی نظام‌مند این فرصت‌ها و تهدیدها با تمرکز بر نقش کلیدی سواد دیجیتال به عنوان عامل تعدیل‌گر در این تعامل است.

روش پژوهش: این مطالعه با بهره‌گیری از روش فراتحلیل کیفی و با تحلیل مضامین ۲۰ مطالعه شاخص انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش، تلفیقی از شش رهیافت کلیدی (نظریه ساخت‌یابی، نظریه هویت اجتماعی، فلسفه فناوری پساپدیدارشناختی، انسان‌شناسی سایبورگ، مطالعات فرهنگی دیجیتال و اکولوژی رسانه) را برای تحلیل چندسطحی پدیده به کار گرفته است.

یافته‌ها: یافته‌ها در قالب دو چارچوب مفهومی ارائه شد. چارچوب فرصت‌ها سه محور توانمندسازی شهروندان، احیای میراث فرهنگی و تقویت خلاقیت و تنوع بیانی را شناسایی می‌کند. در مقابل، چارچوب تهدیدها چهار محور اصلی تشدید نابرابری‌ها و حذف صداهای فرهنگی، تخریب تنوع از طریق سوگیری و قطبی‌سازی الگوریتمی، تضعیف اصالت و یکپارچگی میراث و بحران در معنا و انسجام هویت فردی و جمعی را نشان می‌دهد.

نتیجه‌گیری: آینده هویت فرهنگی در عصر هوش مصنوعی، امری جبری نبوده و می‌توان با تقویت سواد دیجیتال نقادانه، تدوین سیاست‌های حکمرانی مسئولانه بر فناوری و طراحی سیستم‌های هوشمند حساس به زمینه‌های فرهنگی، مسیر تأثیرات را به سمت فرصت‌های تقویت‌کننده هدایت کرد.

کلیدواژه‌ها