آزاد ارمکی، تقی (۱۳۷۶). نظریههای جامعهشناسی. تهران: سروش.
انصاری مقدم، علی (1398). انسان اجتماعی مبتنی بر نظریه فطرت آیتالله شاهآبادی و دلالتهای آن در گونهشناسی کنش اجتماعی. فرهنگ پژوهش، شماره 38.
ترابی، علیاکبر (۱۳۴۷). مبانی جامعهشناسی. تهران: اقبال.
دفتر همکاری حوزه و دانشگاه (۱۳۶۳). درآمدی بر جامعهشناسی اسلامی. چاپ سلمان فارسی.
دورکیم، امیل (۱۳۶۲). قواعد روش جامعهشناسی . ترجمه علیمحمد کاردان. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
دورکیم، امیل (۱۳۸۱). درباره تقسیم کار اجتماعی. ترجمه باقر پرهام. تهران: نشر مرکز.
ساروخانی، باقر (۱۳۸۰). درآمدی بر دائرةالمعارف علوم اجتماعی . تهران: کیهان، ج2.
سوزنچی، حسین (۱۳۹۹). فطرت بهمثابه یک نظریه انسانشناسی رقیب برای علوم انسانی مدرن. آیین حکمت، ۱۲(۴۵)، ص۷-۳۸.
سیدمن، استیون (۱۳۸۶). کشاکش آراء در جامعهشناسی . ترجمه هادی جلیلی. تهران: نشر نی.
فروند، ژولین (۱۳۸۳). جامعهشناسی ماکس وبر. ترجمه عبدالحسین نیکگهر. تهران: توتیا.
کرایب، یان (۱۳۷۸). نظریههای مدرن در جامعهشناسی: از پارسونز تا هابرماس. ترجمه محبوبه مهاجر. تهران: سروش.
کرایب، یان (۱۳۸۲). نظریه اجتماعی کلاسیک: از پارسونز تا هابرماس. ترجمه شهناز مسمیپرست. تهران: آگه.
گیدنز، آنتونی (۱۳۷۸). سیاست جامعهشناسی و نظریه اجتماعی. ترجمه منوچهر صبوری. تهران: نشر نی.
محدث، علیرضا (1393). بررسی رابطه فطرت و فرهنگ از منظر قرآن با تأکید بر دیدگاه علامه طباطبایی. پایاننامه کارشناسی ارشد. استاد راهنما شمسالله مریجی. دانشگاه باقرالعلوم(ع).
مطهری، مرتضی (۱۳۸۹ ب). جامعه و تاریخ. تهران: انتشارات صدرا، چاپ بیست و چهارم.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۹ د). مجموعه یادداشتها. تهران: انتشارات صدرا، ج ۴، چاپ چهارم.
مطهری، مرتضی (۱۳۹۰ د). تعلیم و تربیت در اسلام. تهران: انتشارات صدرا، چاپ هفتاد و سوم.
مطهری، مرتضی (۱۳۹۸). فطری بودن دین. تهران: انتشارات صدرا.
نظری، نصرالله؛ شرفالدین، سید حسین (۱۳۹۳). رابطه عاملیت و ساختار از دیدگاه علامه طباطبایی. معرفت فرهنگی اجتماعی، ۵(۳)، ص۴۱-۶۴.
)