هنجارمندی در صورتهای مختلف اکراهی و متعهدانه، از نیازهای ممتاز هر جامعهای است و بدون آن برنامهریزی و عملیاتی سازی آن برای رسیدن به اهداف اجتماعی سخت و چهبسا ناممکن خواهد شد. سازوکارمختلفی که در جامعه برای رسیدن به این منظور بکارگرفته میشود، پیشگیری نامیده میشود. مسأله این مقاله تحلیل این مقوله در صورت جامعهمدار آن است که کنشگری متعهدانه و نه اکراهی را در پیدارد. در این مقاله تلاش شده تا در پرتو آیات وحیانی این مسأله مورد بررسی قرارگیرد.این نوع پیشگیری در صورتهای مختلف قابلپیگیری است و در این مقاله دو بعد پیوند عاطفی و سلامت مظاهر اجتماعی که نقش متفاوت در هنجارمندی دارد بررسی میشود. عمق و گسترش پیوندهای عاطفی بین اعضای جامعه که ملاط اجتماعی شمرده میشود، بستر روانی پذیرش درونی هنجارمندی را آماده میکند و سلامت مظاهر اجتماعی، از طریق فشار اجتماعی بر کنشگری انسان اثر میگذارد و او را برای پذیرش هنجارهای اجتماعی، ملتزم میسازد.