قرآن کریم.
نهجالبلاغه.
آقاجانی، نصرالله (1397). منطق طبقهبندی آسیبهای اجتماعی در قرآن و روایات. مطالعات اسلامی آسیبهای اجتماعی، 1(3)، ص121-144.
ابنأبی جمهور، محمد بن زینالدین (1405ق). عوالی اللئالی العزیزیة فی الأحادیث الدینیة. قم: دار سید الشهداء للنشر، ج4.
ابنبابویه، محمد بن على (1385). علل الشرائع. قم: کتابفروشى داورى، ج2.
ابنبابویه، محمد بن على (1413ق). من لایحضره الفقیه. قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه، ج1.
ابنشعبه حرانی، حسن بن علی (1404ق). تحف العقول عن آلالرسول. تصحیح علیاکبر غفاری. قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه.
ابنعاشور، محمد بن طاهر (بیتا). التحریر و التنویر. بینا، ج19.
اوسى، على رمضان (1381). روش علامه طباطبایى در تفسیر المیزان. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
ایزوتسو، توشیهیکو (1361). خدا و انسان در قرآن. ترجمۀ فریدون بدرهای. تهران: فرزان.
ایزوتسو، توشیهیکو (1378). مفاهیم اخلاقی- دینی در قرآن مجید. ترجمۀ فریدون بدرهای. تهران: فرزان.
پارسانیا، حمید (1385). علم و فلسفه. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ چهارم.
پاینده، ابوالقاسم (1382). نهجالفصاحة مجموعه کلمات قصار حضرت رسول(ص). تهران: دنیاى دانش.
تمیمى آمدى، عبدالواحد بن محمد (1366). تصنیف غرر الحکم و درر الکلم. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
جوادی آملی، عبدالله (1381). انتظار بشر از دین. قم: اسراء، چاپ هشتم.
جوادی آملی، عبدالله (1388). اسلام و محیط زیست. محقق عباس رحیمیان. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1389الف). تفسیر انسان به انسان. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1389ب). جامعه در قرآن. محقق مصطفی خلیلی. قم: اسرأ.
جوادی آملی، عبدالله (1389ج). سیره پیامبران در قرآن. قم: اسراء، ج 7.
جوادی آملی، عبدالله (1395). تسنیم. قم: اسراء، ج12، 3.
حرّعاملى، محمد بن حسن (1409ق). وسائل الشیعة. قم: مؤسسة آل البیت(ع)، ج16-15، 21.
حسینی جبلی، سید میرصالح (1403). انحرافات اجتماعی از دیدگاه اسلام. قم: مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی(ص).
خامنهای، سید علی (01/09/1378). بیانات در دیدار دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف. قابل دسترس در:
https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2981
خامنهای، سید علی (1396). طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن. گردآوری و تنظیم صهبا. قم: مؤسسه ایمان جهادی.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412ق). المفردات فی غریب القرآن. دمشق: دارالشامیه.
رجبی، محمود (1388). تفسیر موضوعی قرآن از منظر استاد محمدتقی مصباح. قرآن شناخت، 2(2)،
ص111-146.
ستوده، هدایتالله (1385). آسیبشناسی اجتماعی. تهران: آوای نور.
سعیدی روشن، محمدباقر (1388). روش پلکانی مفهومشناسی واژگان قرآن. پژوهشهای قرآن و حدیث، 42(1)، ص77-94.
شریعتی، غلاممحمد (1393). رابطه معناشناسی زبانی و تفسیر قرآن به قرآن با تأکید بر دیدگاه علامه طباطبایی. قرآن شناخت، 7(14)، ص5-24.
شیخاوندی، داور (1373). جامعهشناسی انحرافات. تهران: مرندیز.
صدر، سید موسی (1383). قرآن و پدیده انحراف در جامعه. پژوهشهای قرآنی، 10(37)، ص14-37.
صدر، محمدباقر (1424ق). المدرسۀ القرانیۀ. مرکز الأبحاث والدراسات التخصّیۀ للشهید الصدر.
صدیق سروستانی، رحمتالله (1388). آسیبشناسی اجتماعی (جامعهشناسی انحرافات اجتماعی). تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، مرکز تحقیق و توسعه علوم انسانی.
صفائی، رضا (1392). آسیبشناسی سیاسی جامعه دینی در نهج البلاغه. قم: زمزم هدایت.
طباطبایی، سید محمدحسین (1374). تفسیر المیزان. ترجمۀ محمدباقر موسوی همدانی. قم: انتشارات اسلامی، ج1، 12-11، 7، 3-4، 15، 9.
غفاری چراتی، صالح؛ اکبری، مسعود (1399). تبیین مفهوم انحرافات اجتماعی و جایگاه آن در میان مقولات جرمشناختی. قضاوت، 29(103)، ص81-98.
غلامی، رضا (1397). اسلام و آسیبهای اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه شاهد.
فارابی، محمد (1379). اندیشههای اهل مدینه فاضله. ترجمه و تحشیه سید جعفر سجادی. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
قرشى، سید على اکبر (1371). قاموس قرآن. تهران: دار الکتب الإسلامیة، ج5-4.
کوئن، بروس (1381). درآمدی به جامعهشناسی. ترجمۀ محسن ثلاثی. تهران: نشر توتیا.
کراجکى، محمد بن على (1410ق). کنز الفوائد. قم: دارالذخائر، ج2.
کلینى، محمد بن یعقوب (1407ق). الکافی. تهران: دار الکتب الإسلامیة، ج2-3، 6-5.
مجلسى، محمدباقر (1403ق). بحار الأنوار. بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ج75، 97، 68، 72، 100، 59.
محسنی، منوچهر (1386). جامعهشناسی انحرافات اجتماعی. تهران: طهوری.
مصطفوى، حسن (1402ق). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. تهران: مرکز الکتاب للترجمة و النشر، ج2، 8.
مطهری، مرتضی (1377). مجموعه آثار. تهران: صدرا، ج1-2، 13، 25، 20.
مطهری، مرتضی (1387). احیای تفکر اسلامی. تهران: صدرا.
مکارم شیرازی، ناصر (1366). تفسیر نمونه. تهران: دار الکتاب الاسلامیه، ج10، 2-3، 7.
میرمعزی، سید حسین (1389). نظام اقصادی اسلام (مبانی، اهداف، اصول راهبردی و اخلاق). تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
نجفىخمینى، محمدجواد (1379). تفسیر آسان. تهران: کتابفروشی اسلامیه، ج6.
نورى، حسین (1408ق). مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل. قم: مؤسسة آل البیت(ع)، ج9، 15.
یعقوبی دوست، محمود (1397). جامعهشناسی مسائل اجتماعی معاصر در ایران. تهران: جامعهشناسان.
