A Sociological Elucidation of the Effective Factor in the Advent (Ẓuhūr) of the Promised One (Mawʿūd - may Allah hasten his reappearance [ʿaj])

Document Type : The Sociology of Religion, Ethics, and Social Systems in the Quran

Author

Professor, Department of Social Sciences, Baqir al-Olum University, Qom, Iran.

10.22034/scs.2026.74246.1482

Abstract

The phenomenon of the advent (Ẓuhūr) is a social matter; this social matter requires a social condition for its realization. The sufficient condition for the advent, in truth, is the existence of an awaiting society (Jāmiʿah-yi Muntaẓir). The cause of the delay in the advent from a sociological perspective is that as long as the society is not situated in the conditions of awaiting (Intiẓār), the sufficient condition of the advent is not realized, and no advent will occur. What the awaiting society is and how it must be realized is a question for which the present research, with a sociological approach, believes that one of the fundamental conditions for the formation of the awaiting society is social solidarity. Hence, in this research, by utilizing a descriptive-analytical method, an attempt has been made, using Islamic works and heritage (Turāth), to demonstrate how factors such as consensus, honesty, affection, altruism, and so forth, can strengthen social solidarity and become the factor for the continuity and stability of cohesion among the individuals of society. However, this truth cannot be ignored either that positive and beneficial social phenomena, in any society, will not be immune from a series of social factors and pathologies. Social cohesion, as a social phenomenon that is effective in the path of realizing the sufficient condition of the advent, is also not an exception to this matter; because factors such as misplaced suspicion and pessimism, calumny and slander, misplaced expectations, ambition and supremacy-seeking, miserliness (Bukhl), envy (Ḥasad), and rancor among the individuals of society can cause the non-realization of social solidarity or its weakening, and delay the sufficient condition of the advent.

Keywords

References

قرآن کریم.
نهج‌البلاغه.
ابن شعبه حرانی، شیخ ابومحمد حسن (1363). تحف ‌العقول. تحقیق: علی اکبر غفاری. دفتر انتشارات اسلامی.
باقی نصرآبادی، علی (1384). همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی. حصون، شماره 6.
بیرو، آلن (1375). فرهنگ علوم اجتماعی. ترجمه باقر ساروخانی. انتشارات کیهان.
پاینده، ابوالقاسم (1382). نهج‌الفصاحه. تهران: دنیای دانش.
دورکیم، امیل (1369). درباره تقسیم کار اجتماعی. ترجمه باقر پرهام. نشر کتاب‌سرای بابل.
رفیع‌پور، فرامرز (1382). آناتومی جامعه. تهران: شرکت سهامی انتشار.
شیخ مفید (1413ق). اوائل المقالات فی المذاهب و المختارات. قم: المؤتمر العالمی لألفیة الشیخ المفید.
شیخ مفید (1414ق). تصحیح اعتقادات الإمامیة. محقق / مصحح: حسین‌ درگاهى. قم: کنگره شیخ مفید، چاپ دوم.
صدوق، ابوجعفر محمدبن علی (1385). من لایحضره الفقیه. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج1، 4.
‌طباطبائی‌، سید محمدحسین‌ (1377ق). المیزان فی تفسیر القرآن. تهران: دارالکتب الإسلامیة، ج1.
طوسی، خواجه نصیرالدین (1362). اخلاق ناصری. مجتبی مینوی و علیرضا حیدری. تهران: نشر خوارزمی.
فارابی، ابونصر (1986). فصول منتزعه. بیروت: دارالمشرق.
قاضی، ابوالفضل (1380). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
مجلسی، محمدتقی (1440ق). بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الأطهار. بیروت: داراحیاء التراث العربی، ج52، 93، 82، 75.
مجلسی، محمدتقی (1404ق). مرآة العقول. دارالکتب الإسلامیة، ج3.
مریجی، شمس‌الله (1393). بررسی عوامل موثر در کج‌روی و نقش خانواده در آن. قم: نشر معارف.
مریجی، شمس‌الله (1403). جامعه‌شناسی در عرصه تبلیغ دینی. قم: انتشارات بوستان کتاب، چاپ پنجم.
مصباح یزدی، محمدتقی (1378). اخلاق در قرآن. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی،‌ ج3.
نعمانی، محمد بن ابراهیم (1363). الغیبة. ترجمه سید احمد فهری زنجانی. تهران: اسلامیه.

Files

Share

How to cite

Statistics