Review and Critique of Ferdinand de Saussure's Semiotic Perspective from the Viewpoint of the Epistemological and Ontological Foundations of Transcendent Theosophy (Ḥikmat Mutaʿāliyah) (With Emphasis on the Views of Hamid Parsania)

Document Type : Philosophical Foundations and Fundamental Theories of Islamic Social Sciences

Authors

1 Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran

2 Assistant Professor, Gastroenterology and Liver Diseases Research Center, Gastroenterology and Liver Diseases Research Institute, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran

10.22034/scs.2026.72243.1428

Abstract

Semiotics, as a fundamental knowledge in the analysis of language and meaning, entered a modern stage since the late nineteenth century with the views of Ferdinand de Saussure. In Saussure's intellectual system, meaning emerges not through direct reference to external reality, but rather through internal relations and structural oppositions among linguistic signs. This approach, despite its extensive impact in fields such as linguistics, literary criticism, and discourse analysis, has faced serious critiques from philosophical currents, particularly in the epistemological and ontological dimensions. The present research, by utilizing the comparative-critical analysis method, has been organized in four stages (the description of Saussure's theory, the elucidation of the foundations of Transcendent Theosophy (Ḥikmat Mutaʿāliyah), comparative comparison, and final evaluation). Within this framework, the perspectives of Saussure and Hamid Parsania—as the representative of the contemporary reading of Transcendent Theosophy—were reconstructed and subsequently compared based on philosophical and epistemological foundations. The results of the research demonstrated that the two approaches possess fundamental differences in three basic domains: epistemology (the self-sufficiency of meaning versus its connection with the truth of existence (Wujūd)), ontology (the closed and conventional system of language versus language as the manifestation (Tajallī) of the truth of existence), and the role of the human being (the passivity of the subject versus the autonomous and conscious agency). Furthermore, one can reconcile between the "objectivity of language" and the "active role of the human subject"; a point that has not been raised with such clarity neither in post-structuralist critiques nor in previous comparative studies. Based on this, the present article presents an alternative model based on Transcendent Theosophy in which language is conceived as the manifestation of truth and an authentic medium between the human being and the world (ʿĀlam); a model that can be effective both in enriching the theories of the philosophy of language and semantics, and be inspiring in the rethinking of the Islamic humanities and cultural policy-makings.

Keywords

References

اسمیت، جان (۱۳۸۳الف). معنا و زبان: نگاهی فلسفی. ترجمه‌ محمدمهدی فولادوند. تهران: نشر نی.
اسمیت، فیلیپ دانیل (۱۳۸۳ب). درآمدی بر نظریه فرهنگی. مترجم حسن پویان. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
بالو، فرزاد (۱۴۰۱). تأملی تحلیلی-انتقادی در آرای زبانی سوسور و گادامر. علم زبان، ۹(۱۵)، ص۳۲۷-۳۴۹.
پارسانیا، حمید (۱۳۸۵). علم دینی؛ امکان و تحقق. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
پارسانیا، حمید (۱۳۹۰الف). معرفت‌شناسی در علوم انسانی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
پارسانیا، حمید (۱۳۹۰ب). حکمت متعالیه و زبان. معرفت فرهنگی اجتماعی، ۳(۹)، ص۱۵-۳۶.
پارسانیا، حمید (۱۳۹۳). علوم انسانی و تمدن اسلامی. قم: دانشگاه باقرالعلوم(ع).
پارسانیا، حمید (۱۳۹۵). هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی در اندیشه اسلامی. تهران: دانشگاه باقرالعلوم(ع).
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۹۳ لف). رابطه علم و دین. قم: نشر اسراء، ج1.
جوادی، محمد اسلم؛ نیک‌پی، امیر (۱۳۸۹). ایده و مفهوم ساختارگرایی با بررسی آراء سوسور ولوی‌استروس. معرفت فرهنگی اجتماعی، 1(3)، ص۱۷۷-۲۰۴.
جوادی‌آملی، عبدالله (۱۳۹۳ب). فلسفه زبان و هستی. قم: مرکز بین‌المللی نشر اسراء.
راه‌بار، ندا؛ خبازی‌کناری، مهدی (۱۳۹۹). تحلیل ماهیت نشانه از منظر سوسور و فارابی. آموزه‌های فلسفه اسلامی، 15(26)، ص۵۱-۷۰
سوسور، فردینان دو (۱۳۸۲). درس‌گفتارهای زبان‌شناسی عمومی. مترجم کورش صفوی. تهران: نشر مرکز.
طباطبایی، سید محمدحسین (۱۳۷۴الف). نهایة ‌الحکمه. قم: مؤسسه النشر الاسلامی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
طباطبایی، سید محمدحسین (۱۳۷۴ب). المعارف الإسلامیة. به کوشش جمعی از نویسندگان. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ج1.
عبدی، حسن (۱۳۹۶). بررسی و نقد ساختارگرایی سوسور از منظر حکمت متعالیه. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. قم: دانشگاه باقرالعلوم(ع).
قائمی‌نیا، علیرضا (1385). نشانه‌شناسی و فلسفه زبان. ذهن، شماره 27، ص3-24.
کالر، جاناتان (1390). فردینان دوسوسور. ترجمه کورش صفوی. تهران: نشر هرمس.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۷). مجموعه آثار. تهران: انتشارات صدرا، ج6.
Chandler, D. (2017). Semiotics: The Basics (3rd ed.). Routledge.
Culler, J. (1976). Saussure. London: Fontana Modern Masters.
Derrida, J. (1967). Structure, Sign, and Play in the Discourse of the Human Sciences. In: Writing and Difference, translated by A. Bass. London: Routledge.
Derrida, J. (1976). Of Grammatology. (G.C. Spivak, Trans.). Baltimore: Johns Hopkins University Press.
Eagleton, T. (1983). Literary Theory: An Introduction. Oxford: Blackwell.
Eco, U. (1976). A Theory of Semiotics. Indiana University Press.
Nöth, W. (1990). Handbook of Semiotics. Indiana University Press.
Ricoeur, P. (1976). Interpretation Theory: Discourse and the Surplus of Meaning. Fort Worth: Texas Christian University Press.
Saussure, F. de. (2011). Course in General Linguistics. (W. Baskin, Trans.). Columbia University Press.
Smith, B. (2001). The Emergence of Modern Linguistics. Cambridge: Cambridge University Press.
Turner, M. (1996). The Literary Mind: The Origins of Thought and Language. Oxford University Press.

Files

Share

How to cite

Statistics