Qur’anic Engineering in Ensuring Social Security through Combating Immorality Based on the Sequence of Revelation of the Medinan Surahs

Document Type : Original Article

Authors

1 Level 4 Scholar, Comparative Interpretation, Masoumieh Institute of Higher Education (S), Qom, Iran

2 Assistant Professor, Department of Education, IRIB University, Tehran, Iran

10.22034/scs.2025.71827.1420

Abstract

Prostitution is the root of insecurity, from which other crimes arise. By reducing moral corruption, security is established, and family stability is ensured. Given the comprehensiveness of the Qur'an, strengthening security requires uncovering the Qur'an’s approach to addressing security threats related to prostitution. The findings of this study, conducted using a descriptive-analytical method based on the chronological order of Qur'anic revelation in the Medinan surahs, are as follows: The Qur'an outlines a wise and gradual plan to eradicate prostitution from society. The transformative process in Mecca emphasizes self-purification and community-building, while
the approach to prostitution is foundational, implemented through awareness-raising to educate Muslims. However, in Medina, this process takes the form of community-building and globalization, addressing the issue through four precise and uncompromising stages. The first stage, continuing from the Meccan period, emphasizes clarifying the concept of prostitution and calling for repentance. In the subsequent stages, with the institutionalization of Islamic society, the Qur'an introduces educational and legal measures for deterrence and punishment of offenders—such as house arrest, denial of legal support for wrongdoers, and implementation of prescribed penalties—so that external religious oversight progresses alongside internal moral vigilance. The most significant Qur'anic approach is reflected in assigning double punishment to prominent individuals in society. To protect the community from potential harm, the Qur'an also distinguishes offenders through strategies such as promoting chastity, enforcing the hijab, and encouraging the marriage of the pure and impure within their own groups.

Keywords


قرآن کریم.
آقاجانی، نصرالله (1389). استراتژی قرآن در مواجهه با انحرافات اجتماعی. مطالعات راهبردی زنان، شماره 19.
آل‌ غازی، عبدالقادر (1382ق). بیان المعانی. دمشق: مطبعه الترقی، ج5-6.
آلوسى، سید محمود (1415ق). روح المعانى. بیروت: دارالکتب العلمیه، ج1، 11، 9.
آل‌یاسین، عبدالحسین (1396). نشر خبر فحشا. پژوهش‌های فقهی، شماره 1.
آل‌یاسین، عبدالحسین (1396). نشر خبر فحشا. تا اجتهاد، 1(1)، ص57-98.
ابن‌عاشور، محمد بن طاهر (بی‌تا). التحریر و التنویر. بی‌نا، ج2، 4، 18.
ابن‌عطیه، عبدالحق (1422ق). المحرر الوجیز فى تفسیر الکتاب العزیز. بیروت: دارالکتب العلمیه، ج2.
ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر (1419ق). تفسیر القرآن العظیم. بیروت: ‎دار‌‎الکتب ‌العلمیه، ج2، 6.
ابن‌منظور، محمد (1414ق)‌‌. لسان العرب‌. بیروت: دار‌‎صادر، چاپ ‎سوم، ج7-6، 13.
ابن‌هشام، عبدالملک (بی‌تا). السیره النبویه. تحقیق مصطفی السقا و همکاران. بیروت: دارالمعرفة، ج1.
اسماعیلی، رفیع‎الدین؛ مهدیان، حفیظه (1393). ویژگی و معیارهای عفاف و حیای شخصیت زن در جامعه اسلامی. معرفت، 23(199)، ص23-97.
باتومور، تی.بی. (1370). جامعه‌شناسی. ترجمه: سیدحسن منصور؛ سیدحسن حسینی. تهران: امیرکبیر، چاپ چهارم.
بلخی، مقاتل بن سلیمان (1423ق). تفسیر مقاتلبنسلیمان. بیروت: دار احیاء التراث، ج4.
بهجت‌پور، عبدالکریم (1393). نظریه الگوی ‎اسلامی مهندسی ‎فرهنگی. راهبرد فرهنگ، شماره27، ص91-118.
بهجت‎پور، عبدالکریم (1394). شناختنامه ‌تنزیلی سورههای قرآن کریم. قم: تمهید.
بهجت‎پور، عبدالکریم (1398). روش فرهنگسازی پاکدامنی در قرآن. قم: نشر هاجر.
بوزان، باری (1378). مردم، دولتها و هراس. تهران: پژوهشکده‌ مطالعات‎ راهبردی.
تمیمی آمدی، عبد الواحد (1366). غررالحکم و درر الکلم. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
جعفری لنگرودی، محمد‎جعفر (‎‎‎‎1372). ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج ‌دانش، چاپ ‎ششم‌‎‌‌‌، ج7.
جوهری، اسماعیل (1407ق). الصحاح تاج اللغه. تحقیق: احمد عطار. بیروت: دارالعلم للملایین، ج3.
حمزه‌پور، علی (1391). مولفه‌های نظریه امنیت پایدار در اسلام. آفاق امنیت، 5(14)، ص85-128.
خطیب، عبدالکریم (بی‌‎تا). التفسیر القرآنی للقرآن. بی‌‎‌نا، ج9.
خمینی، سیدروح‌الله (1365). تحریر الوسیله. تهران: منشورات مکتبه الاعتماد، ج2.
خویی، سیدابوالقاسم (1393). البیان فی تفسیر القرآن. ترجمه: سید جعفر شهیدی. قم: دار الثقلین.
دروزه، محمد عزت (1383ق). التفسیر الحدیث‏. قاهره: دار احیاء الکتب العربیه، ج8.
دستغیب، عبدالحسین (1389). گناهان کبیره. تهران: هاتف، ج1.
دهخدا، علی‌اکبر (1373). فرهنگ دهخدا. تهران: روزنه.
راغب اصفهانی، حسین (1412ق)‌. المفردات. بیروت: دارالعلم.
زحیلی، وهبة بن مصطفى (1418ق). التفسیر المنیر فى العقیدة و الشریعة و المنهج‏. بیروت: دار الفکر، چاپ دوم‏، ج18.
زمخشرى، محمود (1407ق). الکشاف. بیروت: دارالکتاب العربی، چاپ سوم، ج1، 3.
سیدکریمی، سیدعباس (1389). ‎معناشناسی واژه فاحشه در قرآن. ‌حسنا،‎ شماره 5-6، ص96-133.
سیوطی، عبدالرحمن (1404ق). الدرالمنثور. قم: کتابخانه ‎آیت‌‎الله ‎مرعشی، ج5.
سیوطی، عبدالرحمن (1421ق). الاتقان. بیروت: دارالکتاب العربی، چاپ دوم، ج1.
شنقیطی، محمد بن محمد المختار (بی‌‎تا). تفسیر سوره نور. بی‌‎نا، ج5.
صادقی تهرانی، محمد (1365)‌. الفرقان. قم: فرهنگ ‎اسلامى‌، چاپ ‎دوم، ج21.
صانعی، پرویز (1372)‌. حقوق جزای عمومی. تهران: گنج‎ دانش.
صدر، سید محمدباقر (1420ق). ماوراء الفقه. بیروت: دار‌‎الأضواء.
طالقانی، سید محمود (1364). پرتوی از قرآن. تهران: شرکت سهامی ‎انتشار، چاپ ‎چهارم، ج6.
طباطبایى، سید محمدحسین (‌1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: حوزه علمیه، چاپ پنجم، ج4، 15، 2.
طبرسی، ابوعلی (1372). مجمع ‌البیان. تهران: ناصرخسرو، چاپ سوم، ج3، 10، 1.
طبری، ابوجعفر (1412ق). جامع ‌البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دارالمعرفه، ج4.
طوسى، محمد بن حسن (بی‌تا). التبیان فى تفسیر القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربى، ج2، 10.
طیب، سید عبدالحسین (1378). اطیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ‎انتشارات ‎اسلام، چاپ ‎دوم، ج4، 9.
فاضل مقداد، جمال‎الدین (1419ق). کنز العرفان. مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، ج2.
فخر رازی، محمد (1420ق). التفسیر ‌الکبیر. بیروت: دار‌ إحیاء ‎التراث ‌العربی، چاپ ‎سوم، ج25، 30، 23.
فراهیدى، ابی عبدالرحمن (1410ق). کتاب العین. قم: هجرت‌، چاپ دوم، ج3.
فیومى، احمد بن محمد (بی‌‎تا). المصباح المنیر. قم: منشورات دارالرضی، ج2.
قرائتی، محسن (1383). تفسیر نور. تهران: مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن، چاپ ‌یازدهم، ج8.
قرطبى، محمد بن احمد (1364). الجامع لأحکام القرآن. تهران: انتشارات ناصر‌خسرو، ج4.
قمى، علی بن ابراهیم (‏1367). تفسیر قمی. قم: دار‌‎الکتاب، چاپ چهارم، ج2.
کلینی، محمد (1388). الکافی. دارالکتب ‎الاسلامیه، ج2.
لرنی، منوچهر (1383). آسیب‌شناسی امنیت. تهران: انتشارات پیام پویا.
مدرسی، سید محمدتقی (1377). تفسیر هدایت. مشهد: انتشارات آستان قدس، ج2، 8.
مصطفوی، حسن (1371). التحقیق فی‌ کلمات ‌القرآن الکریم. تهران: وزارت ‌فرهنگ و ارشاد اسلامی.
معرفت، محمد‎هادی (۱۴۲۵ق). تعلیق و تحقیق عن امهات مسائل القضاء. قم: التمهید.
مغنیه، محمدجواد (1424ق). تفسیر الکاشف. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج5.
مغنیه، محمدجواد (بی‌تا). التفسیر المبین. قم: بنیاد بعثت، ج1.
مکارم شیرازی، ناصر و همکاران (1374). تفسیر نمونه‌. تهران: دارالکتب ‌الإسلامیه، ج3-4، 11.
نکونام، جعفر (1380). درآمدی بر تاریخ‌گذاری قرآن. تهران: هستی نما.
هچ ماری، جو (1385). نظریه سازمان: مدرن، نمادین، تفسیری و پست‌مدرن. ترجمه: حسن دانایی‎فرد. تهران: افکار، ج1.