انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 Intercultural Wisdom: Reconstructing Intercultural Communication Theory Based on the Narrative Model in Saadi’s Golestan حکمت میان‌‌فرهنگی؛ بازسازی نظریۀ ارتباطات میان‌فرهنگی برمبنای الگوی حکایت‌گری در گلستان سعدی 22 5 78062 10.22034/scs.2025.69628.1341 FA سید محمدعلی غمامی استادیار، گروه مطالعات فرهنگی و ارتباطات، دانشکده فرهنگ و علوم اجتماعی و رفتاری، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران. 0009-0000-6538-9174 Journal Article 2024 07 31 This study critiques existing models of cultural management and control, which attempt to impose a specific cultural framework on society solely through policy documents and top-down directives. Instead, it proposes an intercultural approach rooted in literature and narrative to foster cultural development—one that avoids relativism while acknowledging cultural differences. As acknowledged by leading cultural thinkers, Persian-Islamic literature is a pioneer in intercultural wisdom. Saadi’s Golestan (The Rose Garden) is a masterpiece of intercultural discourse, transcending time, space, and language to integrate theory and practice into a unified philosophy of life. The central question is: How has Saadi crafted a message that remains relevant to global audiences nearly eight centuries later? After highlighting Golestan’s intercultural dimensions and its far-reaching influence (extending even into modern Europe), this study employs analytical methods to examine the structure of Golestan and its individual narratives, identifying three layers—reality, allegory (tamsil), and value. The eight chapters of Golestan categorize fundamental commonalities among cultures through dualities such as “Conduct of Kings – Ethics of Dervishes,” “Education-Contentment,” “Speech-Silence,” and “Old Age-Youth,” which correspond to contemporary cultural studies categories of power, wealth, language, and beauty. The key intercultural element in Saadi’s narratives is the convergence of “reality” and “values” through “allegory.” His tales blend vivid depictions of real-life experiences with prescriptions of human-divine values, sweetened by allegorical storytelling. Saadi employs prose to depict realities, while shifting toward verse (nazm) as he approaches values. These findings are conceptualized into a model of intercultural insight within Persian-Islamic literature—a framework that offers significant potential for dialogue between Iranian-Muslim societies, the Islamic world, and beyond. پژوهش حاضر نقدی بر الگوهایی است که برای مدیریت و کنترل فرهنگ ایجاد شده و تلاش می‌‌کنند صرفاً با سند‌‌نویسی و فرمان‌‌های سیاستی، یک سبک خاص را به جامعه منتقل کنند. این پژوهش رویکردی میان فرهنگی را مبتنی بر ادبیات و روایت برای رشد فرهنگ پیشنهاد می‌‌کند که از نسبی‌‌گرایی فاصله می‌‌گیرد، اما تفاوت‌های فرهنگی را انکار نمی‌‌کند. به اعتراف متفکران بزرگ فرهنگ، ادب ایرانی- اسلامی پیشتاز خِرد میان‌‌فرهنگی است. گلستان سعدی یکی از شاهکارهای میان‌فرهنگی است که زمان، مکان و زبان را درنوردیده و نظر و عمل را در قالب حکمتی برای زندگی یکپارچه ساخته است. سوال این است که سعدی چگونه چنین پیامی را تولید کرده که پس از حدود 800 سال همچنان برای تمام مردم جهان تازه است؟ این مطالعه پس از نشان دادن ابعاد برجسته‌ میان‌‌فرهنگی در گلستان سعدی و دامنه‌ تاثیرات آن- که تا قلب اروپای امروز کشیده شده- با روش تحلیلی، ساختار گلستان و ساختار هر یک از حکایات آن را بررسی و سه لایه‌‌ واقعیت، تمثیل و ارزش را تبیین کرده است. ابواب گلستان اساسی‌‌ترین مشترکات میان فرهنگ‌ها را در هشت باب طبقه‌‌بندی می‌‌کند که در دوگانه‌‌های «سیرت پادشان- اخلاق درویشان»، «تربیت-قناعت»، «صحبت-خاموشی» و «پیری-جوانی» ناظر به چهار مقوله قدرت، ثروت، زبان و زیبایی در مطالعات فرهنگی معاصر قابل توضیح است. مهم‌ترین عنصر میان‌فرهنگی در حکایت‌های سعدی، همگرایی «واقعیت» و «ارزش» از مسیر «تمثیل» است. توصیف زندگی واقعی مردم و تجویز ارزش‌های انسانی- الهی در حکایات سعدی با شیرینی تمثیل درهم می‌‌آمیزد. سعدی در بیان واقعیت‌ها از نثر بهره می‌‌برد و هرچه به سمت ارزش‌ها حرکت می‌‌کند، متن به قالب «نظم» سوق می‌یابد. در پژوهش حاضر این یافته در الگویی مفهومی به عنوان بینشی میان‌فرهنگی در ادب ایرانی- اسلامی تبیین شده است، الگویی که امکانی بزرگ برای گفتگوی انسان ایرانی مسلمان با جهان اسلام و تمام جهان فراهم می‌‌کند.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78062_9fd598fc2c060f1656cd959cd336abae.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 An Examination of the Identity Formation Challenges of the Contemporary Dual-Spaced Iranian Adolescent بررسی چالش‎های هویت‌یابی نوجوان دوفضایی ایرانی معاصر 40 23 78063 10.22034/scs.2025.71529.1407 FA سید حسام الدین حسینی دکتری، دانش اجتماعی مسلمین، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران. حسین رضائی دانشجوی دکتری، گروه فلسفه اخلاق، دانشگاه قم، قم، ایران. مهدی نظری دانشجوی دکتری، سیاست‌گذاری فرهنگی، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران Journal Article 2025 04 11 Adolescent identity formation is one of the most important and challenging stages of life, wherein the individual strives to define their place in the surrounding world. Today, with the expansion of virtual space, adolescents live simultaneously in two life-worlds: the indigenous life-world and the virtual life-world. Consequently, adolescents increasingly face crises such as conflict (ta'āroż), doubt (tardīd), and identity confusion. The importance of this issue lies in the fact that stable identity formation lays the foundation for the mental health and social success of adolescents and paves the way for the country's progress; thus, understanding its challenges is essential for designing effective educational and cultural interventions. This research, using a qualitative method and thematic analysis, has delved into the identity formation challenges of Iranian adolescents. The findings indicate that the most significant identity formation challenges for adolescents are: the difficulty in manifesting adolescent characteristics within the context of the virtual space; undesirable virtual lifestyle and behavior patterns; the virtualized communication system of adolescents; and the prevalent psychological and moral harms among adolescents. These challenges, collectively, have paved the way for profound identity crises in adolescents. هویت‌یابی نوجوان یکی از مهم‌ترین و چالش‌برانگیزترین مراحل زندگی است که در آن فرد در تلاش برای تعریف جایگاه خود در جهان پیرامون است. امروزه، با گسترش فضای مجازی، نوجوانان در دو زیست‌بوم همزمان زندگی می‌کند: زیست‌جهان بومی و زیست‌بوم فضای مجازی. لذا، نوجوانان بیش از پیش با بحران‌هایی چون تعارض، تردید، و سرگشتگی هویتی روبرو هستند. اهمیت این موضوع از آن جهت است که هویت‌یابی پایدار، پایه‌گذار سلامت روان و موفقیت اجتماعی نوجوانان و زمینه‌ساز پیشرفت کشور است و شناخت چالش‌های آن، برای طراحی مداخلات مؤثر تربیتی و فرهنگی ضروری است. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و تحلیل مضمون، به واکاوی چالش‌های هویت‌یابی نوجوانان ایرانی پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهند که مهم‌ترین چالش‌های هویت‎یابی نوجوانان عبارتند از: ضریب یافتن ویژگی‌های نوجوانی در بستر فضای مجازی، سبک زندگی و الگوی رفتار مجازی نامطلوب، نظام ارتباطات مجازی‌شده نوجوان و آسیب‌های روانشناختی و اخلاقی شایع در بین نوجوانان. این چالش‎ها در کنار هم، زمینه‌ساز بحران‌های هویتی عمیق در نوجوانان شده‌اند.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78063_9b73794a2e6ad45bb9ea13742989c5eb.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 An Analytical-Critical Examination of the Implications of Bakhtin's Concepts Regarding Intercultural Communication بررسی تحلیلی- انتقادی دلالت‌های انگاره باختین پیرامون ارتباطات میان‌فرهنگی 62 41 78064 10.22034/scs.2025.71494.1403 FA مهدی مطهری فر دانشجوی دکتری، گروه ارتباطات فرهنگی، دانشکده علوم اجتماعی و رفتاری، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران علی اصغر اسلامی تنها استادیار، گروه ارتباطات فرهنگی، دانشکده علوم اجتماعی و رفتاری، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران. Journal Article 2025 04 05 The present research, based on Mikhail Bakhtin's viewpoints, explores intercultural communication. The primary objective of the research is to investigate and evaluate the theoretical implications of Bakhtin concerning intercultural connections and achieving a deeper understanding of cultural interactions from the perspective of dialogism and polyphony. The fundamental research question is how Bakhtin's concepts can aid in formulating intercultural communication. Utilizing the analytical-logical method, this research seeks to unveil Bakhtin's theory in this domain. Initially, the foundations of Bakhtin's thought were recognized in three distinct layers, and subsequently, an effort was made, relying on the foundational themes of Islamic wisdom, to critically evaluate his views in these three areas. The research findings indicate that Bakhtin's concepts such as dialogism, polyphony, monologism, and chronotope (time-space locus) are important elements in examining intercultural connections. Bakhtin's concept of dialogism demonstrates that no individual or culture can attain a complete understanding of itself alone and isolated from others. Polyphony addresses the importance of the diversity of voices, and monologism addresses the harms of one-sided communication. Chronotope signifies the context-dependent nature of actions and cultural events. Bakhtinian concepts endeavor to build a global utopia free from imposition and monologism. However, based on this paper, such a desire is only possible within a monotheistic society where mutual recognition (ta'ārof) occurs under the banner of the single word. پژوهش حاضر بر پایه دیدگاه‌های میخائیل باختین، به کنکاش پیرامون ارتباطات میان‌فرهنگی می‌پردازد. هدف اصلی پژوهش، بررسی و ارزیابی دلالت‌های نظری باختین در زمینه پیوندهای میان‌فرهنگی و شناخت ژرف‌تر از همکنش‌های فرهنگی از دید گفتگومندی و چندآوایی است. پرسش بنیادین پژوهش این است که چگونه پنداره‌های باختین می‌توانند به صورت‌بندی ارتباطات میان‌فرهنگی یاری رسانند. این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی-منطقی درصدد است تا از نظریه باختین در این حوزه پرده بردارد. ابتدا پایه‌های اندیشه باختین در سه لایه گوناگون بازشناسی شده و سپس تلاش گردیده با تکیه‌بر بن‌مایه‌های حکمت اسلامی، به وزن‌سنجی آراء او در این سه حوزه پرداخته ‌شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که پنداره‌های باختین همچون گفتگومندی، چندآوایی، فرادستی و زمان-زیستگاه وابستگی، عناصری مهم در بررسی پیوندهای میان‌فرهنگی هستند. پنداره گفتگومندی باختین نشان می‌دهد که هیچ فرد یا فرهنگی به تنهایی و جدا از دیگران نمی‌تواند به دریافت کاملی از خود دست یابد. چندآوایی بر اهمیت گوناگونی صداها و فرادستی بر آسیب‌های ارتباطات تک‌سویه می‌پردازد. زمان-زیستگاه‌ وابستگی نشان‌دهنده بستر وابستگی کنش‌ها و رویدادهای فرهنگی است. انگاره‌های باختینی تلاش دارند تا آرمان‌شهری جهانی بسازند که از تحکم و فرادستی عاری است. اما بر مبنای این نوشتار چنین آرزویی جز در جامعه‌ای توحیدی که در آن ذیل کلمه واحد تعارف انجام شود، ممکن نیست.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78064_358df3fe47bd617054b3162ac07acd8d.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 An Examination of the Typology of Communicative Action in the Thought and Practice of Hazrat Fatimah al-Zahra (SA) بررسی گونه‌شناسی کنش ارتباطی در اندیشه و عمل حضرت زهرا(س) 82 63 78065 10.22034/scs.2025.68608.1312 FA فاطمه بهجت دانشجوی دکتری، گروه جامعه‌شناسی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران کریم خانمحمدی استاد، گروه مطالعات فرهنگی و ارتباطات، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران Journal Article 2024 02 28 The present research seeks to present a framework serving as a classification and typology of communicative action in the thought and practice of Hazrat Fatimah Zahra (Peace Be Upon Her). The outcome of such a framework is the illustration of the actions reflected in the historical text of the sermons (khotbah-hā) of Hazrat Fatimah Zahra (PBUH) and Her practical conduct (sīrah-ye 'amalī), for the purpose of gaining a better understanding of the social, political, and historical conditions. The application of new linguistic theories in the analysis of religious texts opens new horizons before researchers and reveals the hidden deep structures of speech. Among these linguistic theories is Habermas's Theory of Communicative Action. The results of this research, which was conducted with the objective of tracing the typology of communicative action in the thought and practice of Hazrat Fatimah Zahra (PBUH) using the documentary study method, indicate that three main themes—namely, the use of constative/assertive actions, the unique capacity-building of representative/expressive actions, and the provision of a dialogue platform (through discourse-constitutive actions—are extensively and significantly reflected in the sermons, narrations, and conduct (sīrah) of Hazrat Fatimah Zahra (PBUH) and encompass numerous sub-themes; furthermore, for Her constative/assertive and representative/expressive speech acts, these are communicative/consensual and emancipatory actions against the strategic action of the rulers' domination (saltanat). پژوهش حاضر درصدد ارائه طرحی به‌مثابه سنخ‌بندی و گونه‌شناسی کنش ارتباطی در اندیشه و عمل حضرت زهرا(س) است. رهاورد چنین طرحی، تصویرسازی از کنش‌های انعکاس یافته در متن تاریخی خطبه‌های حضرت زهرا(س) و سیره عملی ایشان به ‌منظور درکی بهتر از شرایط اجتماعی، سیاسی و تاریخی است. کاربست نظریه‌های جدید زبانشناسی در تحلیل متون دینی افق‌های جدیدی را فراروی محققان می‌گشاید و ژرف‌ساخت‌های پنهان کلام را آشکار می‌سازد. ازجمله این نظریه‌های زبان‌شناسی، نظریه کنش ارتباطی هابرماس است. نتایج این پژوهش که باهدف ردیابی گونه‌شناسی کنش ارتباطی در اندیشه و عمل حضرت زهرا(س) و به روش مطالعه اسنادی صورت گرفت، نشان می‌دهد که سه مضمون اصلی استفاده از کنش‌های اظهاری و ظرفیت‌سازی منحصربه‌فرد کنش‌های بازنمودی (عاطفی) و نیز فراهم آوردن بستر گفتگو به‌واسطه کنش‌های گفتمان‌ساز به‌طور وسیع و معنی‌داری در خطبه‌ها و روایات و سیره حضرت زهرا(س) انعکاس یافته و مضامین فرعی فراوانی را به خود اختصاص داده است و برای آن کنش‌های گفتاری، اظهاری و بازنمودی حضرت زهرا(س)، کنش‌های تفاهمی و رهایی‌بخش در برابر کنش استراتژیک سلطه حاکمان است.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78065_70901cbef71d2128ca03c88e742abaa5.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 Persuasive Techniques in the Letters of Nahj al-Balagha شیوه‌های اقناع‌گری در نامه‌های نهج‌البلاغه 102 83 78066 10.22034/scs.2025.69238.1326 FA غلامرضا پرهیزکار استادیار، گروه جامعه‌شناسی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران سید مرتضی مرعشی کارشناسی ارشد، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران. Journal Article 2024 06 02 A persuasive message is a type of communication designed to influence the cognitive, affective, or behavioral domains of the audience, while persuasive techniques refer to the methods, patterns, or strategies employed to structure such messages to fulfill their persuasive function. This study seeks to utilize existing Islamic heritage in this field by identifying the persuasive techniques in the letters of Nahj al-Balagha (Peak of Eloquence). The primary research question examines which techniques were employed in the two categories of letters within Nahj al-Balagha—political and ethical—to persuade their respective audiences. To address this, two subsidiary questions were considered: (1) What persuasive message-framing techniques are discussed in communication science and propaganda studies? and (2) Do the persuasive techniques in Nahj al-Balagha replicate those in contemporary communication or differ from them? The study employed qualitative content analysis and Blumer’s sensitizing concepts. Findings indicate that diverse persuasive techniques were utilized in both political and ethical letters of Nahj al-Balagha. Techniques such as incitement and encouragement (tahrik va targhib), message bias (janib-dari dar payam), virtuous debate (jidal-e ahsan), narrative exposition (bayan-e revayat), and belittlement (tahqir va kuchak shemordan) of the enemy were prominent in political letters, whereas methods like questioning (tarh-e soal), reasoning (estedlal-avari), and admonition (mow’eza) were prevalent in ethical letters. Some techniques were common to both categories, including references to historical experiences (ejray-e tajrobat va tarikh), message reinforcement via authoritative sources (ta’yid ya taqviyat-e payam ba manba’e mo’tabar), and literary embellishments (arayeh-ha-ye adabi). Overall, the techniques in Nahj al-Balagha resemble those in modern persuasive communication, though differences arise due to variations in message nature, objectives, or the communicators’ perspectives. پیام‌ اقناعی، نوعی از پیام است که با هدف تأثیرگذاری بر حوزه شناختی، عاطفی یا رفتاری مخاطب ارائه می‌شود و شیوه‎های اقناع‌گری، روش‌ها، الگوها و یا ترفندهایی برای تنظیم پیام است؛ به طوری که پیام بتواند نقش اقناعی خود را ایفاء کند. این تحقیق با هدف بهره‌گیری از میراث اسلامی موجود در این زمینه، درصدد شناسایی شیوه‌های اقناع‌گری در نامه‌های نهج‌البلاغه بوده و سوال اصلی آن است که با لحاظ دو نوع نامه سیاسی و اخلاقی در نهج‌البلاغه، در هر یک از این دو نوع نامه از چه شیوه‎هایی برای اقناع مخاطب استفاده شده است. برای پاسخ به این پرسش، دو پرسش دیگر مورد توجه قرار گرفت: در علم ارتباطات و در حوزه تبلیغات، چه شیوه‌هایی برای تنظیم پیام اقناع‌گرانه مطرح است؟ و آیا شیوه‌های اقناعی به کار رفته در نهج‌البلاغه، تکرار همان شیوه‌های مطرح در ارتباطات بوده یا با آنها متفاوت است؟ برای این مطالعه از روش تحلیل محتوای کیفی و مفاهیم حساس بلومر استفاده گردید. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که در دو نوع نامه سیاسی و اخلاقی نهج‌البلاغه، شیوه‌‌های گوناگون اقناع‌گری به‌ کار رفته است. برخی از این شیوه‌‌ها مانند تحریک و ترغیب، جانبداری در پیام، جدال احسن، بیان روایی، تحقیر و کوچک شمردن (دشمن)، در نامه‌های سیاسی و برخی دیگر که عبارتند از: طرح سؤال، استدلال‌آوری و موعظه، در نامه‌های اخلاقی استفاده شده است. شیوه‌هایی نیز در هر دو نوع قابل مشاهده بود. این مشترکات عبارتند از: ارجاع به تجربیات و تاریخ، تأیید یا تقویت پیام با منبع معتبر، آرایه‌های ادبی. در مجموع، شیوه‌‌های به کار رفته در نامه‌ها با شیوه‌هایی که در ارتباطات اقناعی امروزین به کار می‌رود، شباهت دارند، ولی در مواردی نیز به دلیل تفاوت در ماهیت پیام‌ها یا اهداف یا نوع نگاه پیام‌رسان‌ها، با هم متفاوت تفاوت دارند.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78066_013fb572629e0ea4fca65da0e614163f.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 From Divergence to Convergence of Religion and Culture: An Analysis of Olivier Roy’s Holy Ignorance از واگرایی تا همگرایی دین و فرهنگ: تحلیلی بر کتاب «جهل مقدس» اثر الیویه روی 122 103 78067 10.22034/scs.2025.69783.1346 FA فاطمه سادات حسینی دکتری، گروه جامعه‌شناسی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران حفیظ الله فولادی استادیار، گروه جامعه‌شناسی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران حسن روشن دکتری، گروه مدیریت دولتی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران Journal Article 2024 08 28 This study presents a critical analysis of Olivier Roy’s Holy Ignorance: When Religion and Culture Part Ways, examining its strengths and weaknesses. Employing an analytical-documentary method, the research scrutinizes the book’s structure and content regarding the relationship between religion and culture, with particular focus on their divergence or convergence. The book’s central thesis emphasizes globalization and secularization as key drivers of religion’s separation from culture. Roy posits that the convergence of religion and culture strengthens religion’s universal cultural dimensions, while their divergence—manifested in the separation of cultural symbols from religious ones—leads to “holy ignorance” (jahl-e moqaddas), increased religious conversion, and the proliferation of diverse religious movements. Despite presenting numerous case studies and attempting to justify them, the author errs in diagnosing and explaining the religion-culture relationship and its manifestations. His proposal for religion-culture convergence contradicts historical evidence, particularly in the case of Islam. Furthermore, Roy’s interpretation of Islamic fundamentalism presents an ambiguous, inadequate, and politically reductionist justification of contemporary Islam’s political identity. هدف پژوهش حاضر تحلیلی بر کتاب «جهل مقدس: زمان دین بدون فرهنگ» نوشته الیویه روی، و بیان نقاط قوت و ضعف آن است. این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی- اسنادی، ساختار و محتوای این اثر را از منظر ارتباط دین و فرهنگ و واگرایی یا همگرایی این دو جریان مهم مورد واکاوی و نقد قرار داده است. ایده کلیدی این اثر، تاکید بر نقش جهانی شدن و سکولاریزاسیون به عنوان عوامل جدایی دین از فرهنگ است. خروجی همگرایی دین و فرهنگ، تقویت جنبه‌های عام فرهنگی دین است و خروجی واگرایی میان نشانه‌های فرهنگی و نشانه‌های دینی، ظهور جهل مقدس و افزایش نوکیشی و اشکال متعددی از جنبش‌های دینی است. نویسنده این اثر، علی‌رغم ذکر شواهد متعدد و تلاش برای توجیه آنها، در تشخیص و تبیین رابطه دین و فرهنگ و مصادیق آن، به خطا رفته و پیشنهاد همگرایی دین و فرهنگ را مطرح نموده که با شواهد و مستندات تاریخی از گذشته تاکنون، حداقل در مورد دین اسلام، در تناقض است. همچنین تفسیر نویسنده از بنیادگرایی اسلامی، تصویری مبهم و نارسا و متضمّن توجیهی نادرست از هویت سیاسی اسلام در دوران معاصر است.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78067_30d634685e7a4c4a1ad0a3c97e7924f7.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 A Social Approach to Islamic Texts رویکرد اجتماعی به متون اسلامی 134 123 78068 10.22034/scs.2025.67082.1254 FA محمدحسن احمدی دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 08 02 The objective of the present research is to investigate the social approach to Islamic texts. The research method employed was reflective analysis, and it was demonstrated that the fundamental relationship between the text and its audience, as well as the text's influence upon the audience, particularly within the sphere of Islamic texts, constitutes a significant subject from the perspective of social sciences. Religious texts have predominantly been viewed through the lens of individual and personal communication. However, on the one hand, the text itself can be regarded as a social phenomenon (State 1); such that it can be viewed from the perspective that its audience is not the individual per se; rather, it is a collective and a society (State 2). On the other hand, fundamentally, a macro-social approach to the text and attention to its intentions and purposes is also a significant necessity in encountering religious texts (State 3). In the first state, approaching religious propositions not merely as a text or report, but as a social phenomenon and an entity possessing social life, and specifically in terms of the reflection it creates in its surrounding environment, is of importance. Emphasizing the second state, in some instances, the outcomes of an individualistic versus a social, and even an attributive (iʿtibārī), view of the text will be entirely different. To attain this perspective, the level of focus on the individual words and syntactical constructions of the text must be elevated to an understanding of the discourse's purpose. Regarding the third state, it must also be stated that within Islamic religious literature, the function of the religious proposition (a singular report [khabar wāḥid] as a linguistic unit, encompassing the Qur’an, "ḥadīth", or historical report) in producing religious knowledge has been discussed under the title of "authoritativeness" (ḥujjiyyah). This approach, based on establishing a direct connection between religious knowledge and the religious proposition, and without regard for a macro perspective connected to the system of semantic equations, is not considered an efficient model for text analysis. Overall, restricting the approach to the text to an individualistic one is, in a way, a confinement of the text within micro spheres; it is necessary, through a shift to the social approach, to also facilitate the utilization of the text within macro social spheres. هدف پژوهش حاضر بررسی رویکرد اجتماعی به متون اسلامی است. روش پژوهش تحلیل انعکاسی بوده و نشان داده شد که، اساساً رابطه متن و مخاطب و تاثیرگذاری متن در مخاطب، به ویژه در فضای متون اسلامی، موضوع قابل توجهی از زاویه علوم اجتماعی است. متن دینی غالباً از نگاه ارتباط فردی و شخصی دیده شده است. این در حالی است که از یک‌سو خود متن می‌تواند به عنوان یک پدیده اجتماعی دیده شود (حالت 1)؛ چنانکه می‌تواند از این جهت دیده شود که مخاطب آن فرد به هو فرد نیست؛ بلکه یک جمع و جامعه است (حالت2). از سوی دیگر، اساساً رویکرد کلان اجتماعی به متن و توجه به اغراض و مقاصد متن نیز ضرورتی قابل توجه در مواجهه با متن دینی است (حالت 3). در حالت اول، نگرش به گزاره‌های دینی نه صرفاً به عنوان یک متن یا گزارش، بلکه به عنوان یک پدیده اجتماعی و یک موجود دارای حیات اجتماعی و به صورت مشخص از جهت انعکاسی که در فضای پیرامون خود ایجاد می‌کند، حائز اهمیت است. با تاکید بر حالت دوم، در مواردی نتایج نگاه فردی و اجتماعی و حتی اعتباری به متن، به کلی متفاوت خواهد بود. برای رسیدن به این نگاه، باید سطح تمرکز بر مفردات و ترکیبات متن، به فهم غرض کلام ارتقاء یابد. در حالت سوم نیز باید گفت که در ادبیات دینی اسلامی، از کارکرد گزاره دینی (خبر واحد به عنوان واحد کلامی و اعم از قرآن یا «حدیث» یا گزارش تاریخی) در تولید یک معرفت دینی با عنوان «حجّیت»، سخن رفته است. این رویکرد مبنی بر ایجاد ارتباط مستقیم بین معرفت دینی و گزاره دینی و بدون توجه به یک نگاه کلان و در ارتباط با نظام معادله معنایی، الگوی کارآمدی در تحلیل متون به‌شمار نمی‌‌رود. در مجموع، انحصار رویکرد فردگرایانه به متن، به نوعی به اسارت گرفتن متن در ساحت‌های خُرد است که لازم است با انتقال به رویکرد اجتماعی، مجال استفاده از متن در ساحت‌های کلان اجتماعی نیز فراهم گردد.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78068_1a4968cc9ef59a84a95dbd7e86570cdf.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 An Analysis of the Quality of Social Relations in Narrations with Emphasis on the Utterances of the Noble Prophet (PBUH) واکاوی کیفیت روابط اجتماعی در روایات با تاکید بر گفتار نبی مکرم اسلام(ص) 154 135 78069 10.22034/scs.2025.68650.1311 FA منصوره زارعان دانشیار، گروه علوم اجتماعی و جمعیت، پژوهشکده زنان، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران Journal Article 2024 02 27 Social living is one of the most important characteristics of humankind; meaning that humans fulfill many of their material and immaterial needs through interaction with others and exchange with them. Social living and the quality of social relations hold particular importance in Islam. Islam has addressed the quality of social relations in the Qur'an, numerous ahadith, and narrations. Accordingly, the objective of the present study is to examine the quality of wholesome social relations based on the utterances and narrations of the Noble Prophet (Peace Be Upon Him). The main research question is how the quality of social relations and the nature of social interactions are depicted in the narrations attributed to the Noble Prophet (PBUH). This qualitative research was conducted using the thematic analysis method. Data were collected by reviewing authoritative narrational books based on document validity and relevant keywords concerning social interactions and relations, then coded based on related themes, and finally placed within a thematic network. The research findings indicate that the model of wholesome social relations based on Prophetic utterance consists of an overarching theme titled "Believer-Oriented Social Relations". Furthermore, the organizing themes of this model are: observing dignity, forgiveness, trust, participation, affection, and equitable justice, which were derived based on fifteen basic themes. Wholesome social relations in Prophetic utterance comprehensively and profoundly consider various dimensions of social relations, centered on belief and faith (e'teqād va imān) in God. Faith (imān) and belief in God constitute the central axis in social interactions, and any action and reaction is shaped with regard to this central axis. اجتماعی زیستن یکی از مهم‌ترین خصوصیات بشر است؛ به این معنا که انسان بسیاری از نیازهای مادی و غیرمادی خود را از طریق ارتباط با دیگران و دادوستد با آن‌ها برآورده می‌کند. زیست اجتماعی و کیفیت روابط اجتماعی در اسلام از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. اسلام کیفیت روابط اجتماعی را در قرآن، احادیث و روایات بسیاری مطرح کرده است. در این راستا، هدف مطالعه حاضر بررسی کیفیت روابط اجتماعی سالم براساس گفتار و روایات پیامبر اکرم(ص) است. سوال اصلی مطالعه آن است که در روایات منسوب به پیامبر اکرم(ص)، کیفیت روابط اجتماعی و چگونگی تعاملات اجتماعی چگونه به تصویر کشیده شده است. این پژوهش از نوع کیفی بوده و براساس روش تحلیل مضمون انجام شده است. داده‌ها از طریق مرور کتب معتبر روایی و با توجه به اعتبار سند، براساس کلیدواژه‌های مرتبط با مناسبات و روابط اجتماعی جمع‌آوری شده و سپس براساس مضامین مرتبط کدگذاری و در نهایت در شبکه مضامین قرار داده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که الگوی روابط اجتماعی سالم براساس گفتار نبوی از یک مضمون فراگیر با عنوان «روابط اجتماعی مؤمنانه» تشکیل شده است. همچنین مضامین سازمان‌دهنده این الگو عبارتند از: حفظ حرمت، گذشت، اعتماد، مشارکت، مهرورزی و دادورزی که براساس پانزده مضمون پایه بدست آمده است. روابط اجتماعی سالم در گفتار نبوی به طور فراگیر و عمیق ابعاد مختلف روابط اجتماعی را با توجه به اعتقاد و ایمان به خداوند مد نظر قرار داده است. ایمان و باور به خداوند محور اصلی در تعاملات اجتماعی است و هرگونه کنش و واکنشی با توجه به این محور اصلی شکل می‌گیرد.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78069_aff9905a46ddeae5ced597e7df16a932.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 The Manner of Confronting the Spirituality Crisis in the Modern Era from the Perspectives of René Guénon and Allamah Misbah Yazdi نحوه مواجهه با بحران معنویت در عصر نوین از دیدگاه رنه گنون و علامه مصباح یزدی 176 155 78070 10.22034/scs.2025.71160.1393 FA داوود رحیمی سجاسی استادیار، گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران حسین کربلایی اصل دکتری، اندیشه معاصر مسلمین، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران Journal Article 2025 02 18 The objective of the present research is to examine the manner of confronting the spirituality crisis in the modern era from the perspectives of René Guénon and Allamah Mohammad Taqi Misbah Yazdi. This research, using a descriptive-analytical method with a comparative approach, has examined the points of commonality and difference in the views of these two thinkers across three main axes, including: explaining the concept of the spirituality crisis, the nature and function of rationality, and the possibility of attaining ultimate truth. The findings of this study can be influential and enlightening in critiquing modern rationality, re-reading the place of tradition (sunnat) and religion (dīn) in the reconstruction of spirituality, and rethinking the relationship of contemporary man (ensān-e mo'āser) with the Sacred/the Holy (al-Amr al-Qudsī). The issue of the spirituality crisis in the contemporary world, particularly within the context of modern and secular Western civilization, is among the profound and fundamental challenges that have preoccupied the minds of many traditionalist and religious thinkers. Focusing on the viewpoints of two prominent thinkers—namely René Guénon, the French thinker and one of the founders of the Traditionalist School, and Allamah Mohammad Taqi Misbah Yazdi, the contemporary Islamic philosopher—this research delves into a comparative analysis of this crisis. From René Guénon's perspective, the root of this crisis lies in the disconnection of modern civilization from spiritual traditions and fixed metaphysical principles. He believes that autonomous modern reason, which has developed within secular and experience-based paradigms, no longer possesses the capacity to comprehend the higher levels of truth and connection with the Sacred. Therefore, he considers the way out of this situation to be the revival of esoteric traditions, a return to Perennial Wisdom, and the acceptance of the spiritual levels of existence. On the other side, Allamah Misbah Yazdi, relying on the foundations of Islamic philosophy, religious rationality, and revelation-based epistemology, believes that the spirituality crisis can only be resolved (hall) through reason guided by the light of revelation. In his view, independent and experience-based reason cannot attain complete and correct knowledge of existence, ultimate truth, and the purpose of human life, unless it is illuminated by Divine Law and the guidance of the prophets. From this perspective, authentic spirituality is not merely an internal or individual matter, but rather the manifestation of religious reason and commitment to revelation and Divine Law. هدف پژوهش حاضر بررسی نحوه مواجهه با بحران معنویت در عصر نوین از دیدگاه رنه گنون و علامه مصباح یزدی است. این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی و رویکردی تطبیقی، در سه محور اصلی به بررسی نقاط اشتراک و افتراق آرای این دو اندیشمند پرداخته است، شامل، تبیین مفهوم بحران معنویت، چیستی و کارکرد عقلانیت، و امکان دستیابی به حقیقت نهایی. یافته‌های این مطالعه می‌تواند در نقد عقلانیت مدرن، بازخوانی جایگاه سنّت و دین در بازسازی معنویت، و بازاندیشی نسبت انسان معاصر با امر قدسی، تأثیرگذار و راهگشا باشد. مسئله بحران معنویت در جهان معاصر، به‌ویژه در بستر تمدن مدرن و سکولار غربی، ازجمله چالش‌های عمیق و بنیادینی است که ذهن بسیاری از متفکران سنّت‌گرا و دینی را به خود معطوف داشته است. این پژوهش با تمرکز بر دیدگاه‌های دو اندیشمند برجسته یعنی رنه گنون، متفکر فرانسوی و از بنیان‌گذاران مکتب سنّت‌گرایی، و علامه محمدتقی مصباح یزدی، فیلسوف اسلامی معاصر، به واکاوی و تحلیل تطبیقی این بحران می‌پردازد. از دیدگاه رنه گنون، ریشه این بحران در انقطاع تمدن مدرن از سنّت‌های معنوی و اصول ثابت متافیزیکی نهفته است. او بر این باور است که عقل مدرن خودبنیاد، که در چارچوب پارادایم‌های سکولار و تجربه‌محور رشد یافته، دیگر توان درک مراتب عالی حقیقت و ارتباط با امر قدسی را ندارد. از این‌رو، راه رهایی از این وضعیت را در احیای سنّت‌های باطنی، بازگشت به حکمت ازلی، و پذیرش مراتب معنوی وجود می‌داند.در سوی دیگر، علامه مصباح یزدی با تکیه بر مبانی فلسفه اسلامی، عقلانیت دینی و معرفت‌شناسی وحیانی، معتقد است که بحران معنویت تنها از رهگذر عقل هدایت‌شده به نور وحی قابل حل است. به نظر او، عقل مستقل و تجربه‌محور نمی‌تواند به شناخت کامل و صحیح از هستی، حقیقت نهایی و غایت زندگی بشر نائل شود، مگر آنکه در پرتو شریعت الهی و هدایت انبیاء قرار گیرد. از این منظر، معنویت اصیل نه صرفاً امری درونی یا فردی، بلکه تجلّی عقل دینی و التزام به وحی و شریعت است.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78070_ea69522e9ad1ddaa5eba1ac986f681f1.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 A Critical Examination of the Representation of Female Characters in Hollywood Animation with Emphasis on the Islamic Perspective on Women (Case Study: Frozen) بررسی انتقادی بازنمایی شخصیت زن در پویانمایی‌های هالیوود با تأکید بر دیدگاه اسلام نسبت به زن (مطالعه موردی پویانمایی فروزن) 200 177 78071 10.22034/scs.2025.70649.1382 FA مجید علیزاده دانشجوی کارشناسی ارشد، ارتباطات اجتماعی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران محمدرضا انواری استادیار، گروه ارتباطات اجتماعی، دانشگاه ادیان و مذاهب؛ عضو گروه تبلیغ و ارتباطات، جامعه ‌المصطفی، قم، ایران. احمد اولیایی استادیار، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران Journal Article 2024 12 30 Given the profound influence of media on shaping social expectations and gender roles, the present study critically examines the representation of female characters in Hollywood animation, with particular emphasis on the Islamic perspective on women, focusing on the animated film Frozen. This is applied qualitative-analytical research conducted through a semiotic approach. Data collection methods included textual analysis, visual analysis, and comparative examination with other sources. Data analysis was carried out using qualitative content analysis, review, and coding techniques. The findings indicate that Frozen, through the use of key signs and symbols, portrays women’s empowerment and independence, offering a new image of their roles in contemporary society and culture. Elsa’s “ice castle” symbolizes both her capabilities and the heavy responsibilities she bears, reflecting women’s efforts to achieve independence and control over their own lives. The characters’ costumes, along with the choice of colors and patterns, contribute to a deeper understanding of their identities and social roles, revealing cultural and social influences on women. Key scenes in which the characters face serious challenges effectively convey cultural and social messages, emphasizing the importance of individual choices. Elsa’s transformation from isolation to self-acceptance and mastery of her powers delivers a strong message about embracing one’s true identity and breaking free from social constraints. The findings reveal that while both perspectives stress the importance of women’s independence and empowerment, divergences exist in certain aspects, such as clothing and social relationships, which warrant further investigation. Overall, Frozen, as a prominent example of female representation, offers fresh and positive portrayals of women, functioning not only as entertainment but also as a tool for reshaping attitudes and beliefs about women in modern society. By providing positive role models for younger generations, it promotes the values of equality and independence among women. با توجه به تأثیر عمیق رسانه‌ها بر شکل‌گیری انتظارات اجتماعی و نقش‌های جنسیتی، پژوهش حاضر بررسی انتقادی بازنمایی شخصیت زن در پویانمایی‌های هالیوود با تأکید بر دیدگاه اسلام نسبت به زن، به‌ویژه در پویانمایی «فروزن» است. پژوهش حاضر کاربردی بوده و از نوع کیفی-تحلیلی با رویکرد نشانه‌شناسی انجام شده است. روش جمع‌آوری داده‌ها شامل تحلیل متن، تحلیل بصری و مقایسه با منابع دیگر است. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های تحلیل محتوای کیفی، بررسی و کدگذاری انجام شده است. نتایج نشان داد، پویانمایی «فروزن» با استفاده از نشانه‌ها و نمادهای کلیدی، به تبیین قدرت و استقلال زنان پرداخته و تصویری نوین از نقش‌های آن‌ها در جامعه و فرهنگ معاصر ارائه می‌دهد. «قصر یخی السا» به‌عنوان نمادی از توانمندی و بار مسئولیت‌های سنگین او، نشان‌دهنده تلاش زنان برای دستیابی به استقلال و کنترل بر زندگی خود است. نحوۀ پوشش شخصیت‌ها و استفاده از رنگ‌ها و الگوها به درک بهتر هویت و نقش‌های اجتماعی آن‌ها کمک می‌کند و تأثیرات فرهنگی و اجتماعی بر زنان را نمایان می‌سازد. صحنه‌های کلیدی که در آن‌ها شخصیت‌ها با چالش‌های جدی مواجه می‌شوند، پیام‌های فرهنگی و اجتماعی را به‌خوبی منتقل کرده و اهمیت انتخاب‌های فردی را برجسته می‌سازند. تحول شخصیت السا از انزوا به پذیرش خود و قدرت‌هایش، پیام قوی درباره اهمیت پذیرش هویت واقعی و شکستن قید و بندهای اجتماعی را به تصویر می‌کشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو، بر اهمیت استقلال و قدرت زنان تأکید دارند، اما در برخی جنبه‌ها مانند لباس و روابط اجتماعی، مغایرت‌هایی وجود دارد که نیاز به بررسی بیشتر دارد. در مجموع، پویانمایی «فروزن» به‌عنوان یک نمونه بارز از بازنمایی زنان، توانسته است تصاویری جدید و مثبت از شخصیت‌های زن ارائه دهد. همچنین نه‌تنها به‌عنوان سرگرمی، بلکه به‌عنوان ابزاری برای تغییر نگرش‌ها و باورها در مورد زنان در جامعۀ مدرن عمل کرده و با الگوهای مثبت برای نسل جوان، به ترویج ارزش‌های برابری و استقلال در میان زنان کمک کنند.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78071_517a4e23d0dbfbce50a34730e0707323.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 The Representation of the Clergy on Instagram and its Relationship with the Standard-Bearer Seminarian of the Islamic Revolution بازنمایی روحانیت در اینستاگرام و نسبت آن با طلبه تراز انقلاب اسلامی 226 201 78072 10.22034/scs.2025.68440.1305 FA سید محمد موسویان کارشناسی ارشد، توسعه و تبلیغ فرهنگ دینی، دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران محسن قنبری نیک استادیار،گروه ارتباطات و تبلیغ فرهنگی، دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران روح الله عباس زاده استادیار، دانشگاه شهید محلاتی، قم، ایران. Journal Article 2024 01 28 Instagram is among the popular social networks amongst Iranians. The high frequency of users from various segments of the population and the expansion of this social network have led to seminarians (ṭullāb) and clerics (ruhāniyūn) also being active on it. The lofty status of the clergy (ruhāniyyat) among the people has caused groups opposed to the Islamic Republic system to seek, even on Instagram, to find fault and criticize the presence of seminarians and clerics. Therefore, it is essential to investigate the manner of the representation of the clergy. The present research, employing a qualitative research method based on semiotics, examined the pages of 20 active Instagram users who have represented this stratum, whether from within or outside the clerical profession. The six indicators utilized in this research for the standard-bearer seminarian (ṭālib-e tarāz) of the Islamic Revolution include: adherence to the foundations and core values of the Islamic Revolution; high resolve for achieving ideals and not deviating from major objectives; commitment to the comprehensive independence of the country; vigilance against the enemy; religious-political piety; and maintaining a revolutionary spirit. The results of the research findings indicate that, despite the proximity of the representation of the clergy on Instagram to the indicators of the standard-bearer seminarian of the Islamic Revolution, this representation is still not in complete alignment with those indicators. Instagram-active clergy engaged in cultural and social fields produce content better than clerics active in political fields. اینستاگرام ازجمله شبکه‌‌های اجتماعی محبوب در میان ایرانی‌‌ها است. فراوانی حضور کاربران از اقشار مختلف مردم و گسترش این شبکه اجتماعی موجب شده تا طلاب و روحانیون نیز در آن فعالیت نمایند. جایگاه رفیع روحانیت نزد مردم سبب شده تا گروه‌‌های معاند با نظام جمهوری اسلامی، در اینستاگرام نیز درصدد عیب‌‌جویی و انتقاد به حضور طلاب و روحانیون برآیند. بنابراین، ضروری است نحوۀ بازنمایی روحانیت مورد پژوهش قرار گیرد. پژوهش حاضر با روش تحقیق کیفی مبتنی بر نشانه‌شناسی، به بررسی صفحات 20 نفر از کاربران فعال در اینستاگرام پرداخته است که از درون و یا بیرون از صنف روحانیت، این قشر را مورد بازنمایی قرار داده‌‌اند. شش شاخص بهره‌‌برداری شده در این پژوهش برای طلبه تراز انقلاب اسلامی شامل پایبندی به مبانی و ارز‌ش‌های اساسی انقلاب اسلامی، همت بلند برای رسیدن به آرمان‌ها و منصرف نشدن از هدف‌های بزرگ، پایبندی به استقلال همه‌جانبه کشور، حساسیت در برابر دشمن، تقوای دینی- سیاسی و نیز حفظ روحیه انقلابی است. نتایج یافته‌های تحقیق گویای آن است که با وجود قرابت بازنمایی روحانیت در اینستاگرام به شاخص‌های طلبه تراز انقلاب اسلامی، اما هنوز این بازنمایی در تطابق کامل با آن شاخص‌‌ها نیست. روحانیت اینستاگرامی فعال در زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی بهتر از روحانیون فعال در زمینه‌‌های سیاسی به ارائه محتوا می‌‌پردازند.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78072_6616cc05d7abee8f04802e12390d3c82.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 The Role of Childbearing in Predicting Life Satisfaction, Internet Addiction, and General Health Among Housewives نقش فرزندآوری در پیش‌بینی رضایت از زندگی، اعتیاد به فضای مجازی و سلامت عمومی زنان خانه‌دار 244 227 78073 10.22034/scs.2025.68513.1308 FA مریم اصمی اصطهباناتی دانشجوی دکتری، گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران عباس آینه چی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران اعظم خوش صورت موفق استادیار، گروه فقه و حقوق، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران Journal Article 2024 02 05 The desire for children and parenthood represents a natural and innate inclination present in all human beings. In the Iranian context, childbearing is intertwined with a complex set of meanings, connected both to individual/existential dimensions and social structures. This study aims to examine the role of childbearing in predicting life satisfaction, internet addiction, and general health among housewives. The study population consisted of housewives in Qom during 2022-2023 (1402 SH), with 200 participants selected through convenience sampling who completed Goldberg’s General Health Questionnaire (GHQ), the Life Satisfaction Scale, and Young’s Internet Addiction Test. Statistical analysis using Pearson correlation and multiple regression methods revealed significant negative correlations between depression, anxiety, and internet addiction with the number of children, while showing significant positive correlations between life satisfaction and social functioning with the number of children. The findings demonstrate that as the number of children in a family increase, housewives experience reduced levels of depression, anxiety, and internet addiction, along with enhanced life satisfaction. علاقه به فرزند و بچه‌دار شدن، یک خواستۀ طبیعی و فطری است که در همۀ انسان‌ها وجود دارد. داشتن فرزند در ایران با مجموعه‌ای از مفاهیم گره خورده که از یک‌سو، با معانی فردی و وجودی و از سوی دیگر، به ساختار اجتماعی پیوند خورده است. در این راستا، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فرزندآوری در پیش‌بینی رضایت از زندگی، اعتیاد به فضای مجازی و سلامت عمومی زنان خانه‌دار است. جامعه آماری این پژوهش، زنان خانه دار شهر قم در سال 1402 هستند که تعداد 200 نفر از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه سلامت عمومی کلدبرگ، رضایت از زندگی و اعتیاد به اینترنت یانگ، پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها با روش آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان می‌دهد که، میان افسردگی، اضطراب و اعتیاد به فضای مجازی با تعداد فرزندان زنان خانه‌دار، همبستگی منفی معنادار، و میان رضایت از زندگی و کارکرد اجتماعی، همبستگی مثبت معنادار وجود دارد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد هرچه تعداد فرزندان در خانواده افزایش یابد، از میزان افسردگی، اضطراب و اعتیاد به فضای مجازی زنان خانه‌دار کاسته شده و میزان رضایت از زندگی آنان افزایش می‌یابد.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78073_d4d806a09cc6a01b696a8d8dc730f855.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 Islamic Culture of Armed Forces Scientific Centers in the Intellectual Constellation of His Eminence the Supreme Leader فرهنگ اسلامی مراکز علمی نیروهای مسلّح در منظومۀ فکری مقام معظم رهبری 266 245 78074 10.22081/scs.2024.68482.1306 FA مهدی مزینانی گروه مدیریت راهبردی فرهنگی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی، تهران، ایران حسن علی اکبری دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران. محمد اکرمی نیا استادیار، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران محمدباقر حبی دانشیار، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران Journal Article 2024 02 01 The objective of the present research was to identify and theoretically formulate the exemplary scientific culture of the Armed Forces scientific centers. When culture establishes a connection with a scientific center and the institution of science within the spheres of its production, distribution, and consumption, it entails specific requirements. Recognizing and attending to these very requirements can render cultural efforts fruitful and effective. The culture associated with the scientific centers of the Armed Forces is also characterized by such requirements. These requirements have been more extensively processed and cultivated in the works of His Eminence the Supreme Leader due to His real and legal personality. In this research, to identify and theoretically formulate the "Islamic Culture of Armed Forces Scientific Centers" in the works of His Eminence the Supreme Leader, 393 published works by Him, in the form of statements, messages, notes, and appointment decrees (ahkām-e entesāb) related to the Armed Forces of the Islamic Republic of Iran, were identified, catalogued, and studied in several rounds using the thematic analysis method. Coding was performed in three rounds, resulting in 309 codes categorized into 11 organizing themes (including scientific intentions, cultural policymaking, scientific visions and horizons, scientific drivers, the exemplarity of religion and faith, the re-engineering of the educational system, etc.), and were finally formulated within an overarching theme titled "Islamic Culture of Armed Forces Scientific Centers." An examination of the research concepts and themes indicates that the exemplary Islamic culture of the Armed Forces, as presented in the works of His Eminence the Supreme Leader, constitutes a purposeful and multi-dimensional intellectual constellation that can guide cultural programs and activities within the Armed Forces. Furthermore, given its successful operational experience within the Armed Forces, this culture can provide a model for other scientific centers in the country, enabling them to improve their scientific growth by utilizing it. هدف تحقیق حاضر شناسایی و صورت‌بندی نظری فرهنگ علمی تراز مراکز علمی نیروهای مسلّح بوده است. فرهنگ وقتی با مرکز علمی و نهاد علم در ساحت‌های تولید، توزیع و مصرف آن پیوند برقرار می‌کند، اقتضائاتی می‌یابد. بازشناسی و توجه به همین اقتضائات، می‌تواند تلاش‌های فرهنگی را پربار و اثربخش نماید. فرهنگ، در پیوند با مراکز علمی نیروهای مسلّح نیز از چنین اقتضائاتی برخوردار است. این اقتضائات در آثار مقام معظم رهبری به دلیل شخصیت حقیقی و حقوقی ایشان، بیش از دیگران، پردازش و باغبانی شده است. در این تحقیق، جهت شناسایی و صورت‌بندی نظری «فرهنگ اسلامی مراکز علمی نیروهای مسلح» در آثار مقام معظم رهبری با روش تحلیل مضمون 393 اثر منتشرشده از ایشان در قالب بیانات، پیام‌ها، یادداشت و احکام انتصاب مرتبط با نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی ایران، شناسایی، فهرست‌بندی و در چند نوبت مطالعه شد. کدگذاری در سه نوبت انجام و 309 کد در قالب 11 مضمون سازمان‌دهنده (شامل نیّت‌های علمی، سیاست‌گذاری فرهنگی، چشم‌اندازها و افق‌های علمی، پیشران‌های علمی، سرمشق ‌بودن دین و ایمان، بازمهندسی نظام آموزشی و...) دسته‌بندی و در مضمونی فراگیر با عنوان «فرهنگ اسلامی مراکز علمی نیروهای مسلّح» صورت‌بندی نهایی شدند. بررسی مفاهیم و مضامین تحقیق نشان می‌دهد که فرهنگ اسلامی تراز نیروهای مسلّح در آثار مقام معظم رهبری منظومه‌ای هدفمند و چندوجهی را تشکیل می‌دهد که می‌تواند جهت‌بخش برنامه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی در سطح نیروهای مسلّح باشد. همچنین این فرهنگ با توجه به تجربه‌ عملکردی موفقی که در نیروهای مسلّح داشته، می‌تواند الگویی برای دیگر مراکز علمی کشور فراهم نماید، تا با بهره‌گیری از آن، رشد علمی خود را بهبود بخشند.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78074_66a2be1daf9b003e2a1d0c2286093b5b.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 Action Research on the “Family and Population Exhibition” to Shift Perspectives and Address Misconceptions Regarding Population and Childbearing اقدام‌پژوهی نمایشگاه خانواده و جمعیت به‌منظور تغییر نگرش و پاسخ به شبهات پیرامون جمعیت و فرزندآوری 283 267 78075 10.22034/scs.2025.69944.1349 FA طاهره حیاتی دانشجوی دکتری، گروه فقه تربیتی، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران محمدحسین حیاتی طلبه درس خارج، مدرسه عالی انوارطاها(ع)، حوزه علمیه قم، ایران. Journal Article 2024 09 19 The issue of population and childbearing is one of the pressing concerns in the contemporary world, particularly in developed countries. In Iran, population control policies were initiated in 1989 (1368 SH) and persisted until recent years. Initially, these measures were introduced to prevent a demographic explosion crisis; however, over time, the prolonged enforcement of such policies transformed into a national crisis. Confronted with Iran’s population dilemma and seeking solutions to mitigate this crisis, the action researcher gathered data through literature review, document analysis, and interviews with academic figures. Subsequently, to elucidate the issue, raise awareness, and shift societal attitudes among youth and families, an exhibition titled “Family and Population” was organized during the Nowruz holidays of 2024 (1403 SH) at Imamzadeh Ja’far (AS), located on the Arak-Qom highway. The researcher aimed to clarify the crisis of population decline and childbearing for families through this exhibition, thereby altering their perspectives on the matter. The primary objective of this intervention was to instill serious concern regarding childbearing and ultimately shift visitors’ attitudes toward the relationship between population issues and the family unit. To achieve this, multimedia tools—such as films, photographs, competitions, games, painting, and storytelling—were employed across two sections: the Children’s Pavilion and the Family and Population Pavilion, to illustrate the consequences and harms of population decline and single-child families. The exhibition enabled visitors to find solutions for their concerns and revise their views on childbearing. Furthermore, this shift in perspective motivated attendees to disseminate content related to family and population issues. However, while attitude change alone is insufficient to resolve the crisis, institutionalizing a culture of childbearing in society necessitates supplementary measures. مسئله جمعیت و فرزندآوری یکی از مسائل مورد توجه در جهان کنونی، به خصوص کشورهای پیشرفته می‌باشد. در کشور ایران مسئله کنترل جمعیت از سال 1368 آغاز شد و تا سال‌های اخیر ادامه پیدا کرد. این مسئله در ابتدا عاملی برای جلوگیری از بحران انفجار جمعیت مطرح شد؛ اما با مرور زمان و امتداد بیش از حد سیاست‌گذاری‌ها، به یک بحران برای کشور تبدیل گردید. اقدام‌پژوه در مواجهه با مسئله جمعیت در کشور ایران و یافتن راه‌حل برای برطرف نمودن این بحران، به گردآوری اطلاعات از طریق مطالعه، بررسی اسناد و مصاحبه با شخصیت‌های علمی پرداخت. سپس به منظور تبیین و آگاهی‌بخشی مسئله و تغییر نگرش در بین جوانان و خانواده‌ها، در روزهای تعطیلات نوروز سال 1403 اقدام به برپایی نمایشگاهی با عنوان «خانواده و جمعیت» در امام‌زاده جعفر(ع) واقع در جاده اراک- قم کرد. اقدام‌پژوه از برگزاری این نمایشگاه به دنبال تبیین مسئله بحران کاهش جمعیت و فرزندآوری برای خانواده‌ها بود، تا نگرش آنان نسبت به این مسئله را تغییر دهد. هدف اصلی این مداخله، ایجاد دغدغه جدّی نسبت به فرزندآوری و در نهایت، تغییر نگرش بازدیدکنندگان نسبت به ارتباط مسئلۀ جمعیت با خانواده بوده است. به جهت نیل به این امر، تلاش شد تا در دو بخش غرفه کودک و غرفه خانواده و جمعیت، با استفاده از ابزارهای چندرسانه‌ای همچون فیلم، عکس، مسابقه، بازی، نقاشی و داستان‌سرایی، پیامدها و آسیب‌های کاهش جمعیت و تک‌فرزندی، برای مخاطبان بیان شود. برگزاری نمایشگاه باعث شد تا بازدیدکنندگان، برای مشکلات و دغدغه‌های ذهنی خود راه‌حلی پیدا کرده و دیدگاه‌شان نسبت به مسئله فرزندآوری تغییر کند. همچنین این تغییر نگرش سبب شد تا بازدیدکنندگان برای گسترش و نشر محتوای مرتبط با مسئله خانواده و جمعیت انگیزه یابند. اگرچه تغییر نگرش به‌تنهایی برای حل بحران کافی نیست و نهادینه‌سازی فرهنگ فرزندآوری در جامعه نیازمند اقدامات تکمیلی است.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78075_b5f78153ec8fdc84c5b67e3c8cf0104b.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 An Analysis of the Cultural-Educational Components of K-pop with Reference to BTS تحلیل مؤلفه‌‌های فرهنگی- ‌‌تربیتی پاپ‌‌کره‌‌ای با نظر به گروه بی.‌‌تی.‌‌اس. 304 285 78335 10.22034/scs.2025.69412.1334 FA محمد عوض‌‌پور استاد، حوزه علمیه قم، قم، ایران ابوالفضل حیدری مهر طلبه سطح 2، حوزه علمیه امام خمینی، بوشهر، ایران Journal Article 2024 06 27 The K-pop group BTS has achieved remarkable global progress and success, producing high-quality cultural and artistic products that have exerted significant cultural and educational influence on the global community, particularly on adolescents and young adults. In the present study, using a document analysis approach and based on library research as well as field studies of BTS fans, the components of BTS’s cultural identity power and its identity-reinforcing elements—also possessing educational orientations and effects—were analyzed. These include content transmission practices, content-related components, performance components, and artistic techniques. The study also examined the reasons and underlying causes for the use of these components, noting that in K-pop such strategies draw upon practices of idolization, emotional interaction and exchange, message delivery, identity formation, and community building-forms and levels of the broader two-way culture of star-making, fandom, and fan devotion. Through these, cognitive or motivational messages, such as hope for life and perseverance, are conveyed within the themes of songs and products, alongside the symbolic representation of stars, for educational purposes directed at fans and audiences. A significant portion of the cultural and educational success of K-pop is attributed to performance programs such as group-based and quasi-family activities, constant and comprehensive interaction, an extensive talent identification and training system, and a particular focus on artistic and media techniques—namely variety, visual imagery, attractiveness, and the dynamic energy present in dance. Overall, K-pop in general, and BTS in particular, extensively employ educational approaches in pursuit of cultural and educational objectives. گروه پاپ‌‌کره‌‌ای بی‌‌تی‌‌اس، پیشرفت و موفقیتی جهانی داشته و با تولید محصولات فرهنگی هنری با کیفیت، اثرات فرهنگی تربیتی بسیاری بر جامعه جهانی، خصوصاً نوجوانان و جوانان داشته است. در پژوهش حاضر با رویکرد تحلیل اسنادی و براساس مطالعات کتابخانه‌‌ای و میدانی هواداران گروه بی‌‌تی‌‌اس، مولفه‌‌های قدرت و مقوم‌‌های هویتی فرهنگی بی‌‌تی‌‌اس که رویکرد و آثار تربیتی نیز داشته، تحلیل شده‌‌اند که شامل رویه‌‌های انتقال محتوا، مولفه‌‌های محتوایی، مولفه‌‌های اجرایی و تکنیک‌‌های هنری شده است. همچنین دلایل و ریشه‌‌های استفاده از این مولفه‌‌ها نیز بررسی شده که در پاپ‌‌کره‌‌ای از رویه‌‌های ستایش‌‌گری، تعامل و تبادل عاطفی، پیام‌‌‌‌آوری و هویت‌‌یابی، و اجتماع‌‌سازی که حالت‌‌ها و سطوحی از روند کلی فرهنگ دوطرفه ستاره‌‌سازی، طرفداری و هواخواهی هستند، استفاده شده تا محتواهایی ادراکی یا انگیزشی، مثل امید به زندگی و تلاش‌‌گری، در بستر مضامین آهنگ‌‌ها و محصولات، و نمادسازی از ستاره‌‌ها، با اهداف تربیتی به هواخواهان و مخاطبان منتقل شود. بخش زیادی از موفقیت فرهنگی و تربیتی پاپ‌‌کره‌‌ای ناشی از برنامه‌‌های اجرایی مثل گروهی و شبه خانواده بودن فعالیت‌‌ها، ارتباط دائم و کامل، و نظام استعدادیابی و تربیتی گسترده و توجه ویژه به تکنیک‌‌های هنری و رسانه‌‌ای تنوع، تصویر داشتن، جذابیت و تحرک موجود در رقص است. به طور کلی در پاپ‌‌کره‌‌ای و گروه بی‌‌تی‌‌اس از رویکردهای تربیتی برای اهداف فرهنگی و تربیتی بسیار استفاده می‌‌شود.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78335_c81aa6db601adbae5efe8ea6fdf8d482.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 The Systemic Framework of Interaction with Opponents in the Teachings of Amir al-Mu’minin (Peace be upon him) نظام‌‌واره تعامل با مخالفان، در آموزه‌‌های امیرمؤمنان(ع) 326 305 78857 10.22081/scs.2023.66158.1223 FA محمدمهدی حاجیلوئی محب استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران مژگان احمدی سطح چهار حوزه علمیه، مرکز پژوهشی حوزه علمیه خواهران همدان، همدان، ایران. زهرا حسینی کارشناسی ارشد، گروه زبان و ادبیات فارسی، حوزه علمیه همدان، همدان، ایران Journal Article 2023 03 09 The manner in which human beings interact with others depends on their worldview, intellectual foundations, and religious, educational, social, and behavioral teachings. Different schools of thought, based on their origins and principles, provide particular frameworks for dealing with allies, opponents, and enemies. Among these, the instructions of Islam—and particularly the teachings of Amir al-Mu’minin (Peace be upon him)—present specific imperatives and strategies for engaging with opponents and adversaries. This study, employing a descriptive–analytical method, aims to construct a comprehensive systemic framework concerning interaction and engagement with opponents and enemies from the perspective of Amir al-Mu’minin. In addition to conceptual clarification and establishing the necessity of understanding opponents, the analysis of Imam ʿAli’s (Peace be upon him) words, actions, and related historical texts demonstrates that, while dividing opponents into internal and external groups, three main imperatives—insight and accurate timely understanding, realism and acceptance of truth, and rationality—govern such relations. Moreover, six strategic principles can be delineated for interacting with opponents and enemies: peace-seeking, guidance, avoidance of treaty violation, deceit and betrayal, respect for ideas and beliefs, respect for human dignity, and fair punishment and justice. Presenting these imperatives and strategic principles of interaction with opponents and enemies, grounded in Alawite teachings and organized within a systematic framework, constitutes one of the main innovations of the present study. چگونگی رابطه انسان با دیگران، به جهان‌‌بینی و زیرساخت‌‌های اندیشه‌‌ای و آموزه‌‌های دینی، تربیتی، اجتماعی و رفتاری او بستگی دارد. مکاتب گوناگون، بسته به خاستگاه و مبانی خویش، چارچوبی را برای ارتباط با موافقان، مخالفان و دشمنان ارائه می‌‌دهند. در این میان، دستورات دین اسلام و به ویژه آموزه‌‌های امیرمؤمنان، بایدها و راهبردهای ویژه‌‌ای را برای رابطه با مخالفان و دشمنان بیان می‌‌دارد. جستار حاضر، با بهره‌‌گیری از روش توصیفی- تحلیلی و با هدف دستیابی به نظام‌‌واره‌‌ای جامع، پیرامون ارتباط و تعامل با مخالفان و دشمنان از دیدگاه امیرمؤمنان سامان یافته است. در کنار مفهوم‌‌شناسی و اثبات ضرورت شناخت مخالفان، بررسی گفتار و رفتار امام علی(ع) و متون تاریخی مرتبط، نشان داد که ضمن تقسیم مخالفان به دو گروه داخلی و خارجی، «بصیرت و شناخت صحیح و به‌هنگام- واقع‌‌نگری و پذیرش حقیقت- خردورزی»، بایدهای این ارتباط بوده و راهبردهای شش‌‌گانه‌‌ای برای رابطه با مخالفان و دشمنان قابل ترسیم است؛ شامل: «صلح‌‌طلبی، هدایت‌‌گری، پرهیز از پیمان‌‌شکنی، نیرنگ و خیانت، احترام به اندیشه و عقاید، احترام به شخصیت انسانی، تنبیه و مجازات عادلانه». ارائه بایدها و راهبردهای ارتباطی و تعاملی با مخالفان و دشمنان، بر پایه آموزه‌‌های علوی و در قالب چارچوبی نظام‌‌مند، از نوآوری‌‌های پژوهش حاضر تلقی می‌‌گردد.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78857_b27e11a0038321476a6a4395e01078b4.pdf

انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 Social Relations Based on Wilayah in the Holy Qur’an روابط اجتماعی مبتنی بر ولایت در قرآن کریم 343 327 78752 10.22034/scs.2025.69089.1321 FA صادق گلستانی استادیار، گروه جامعه شناسی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران. Journal Article 2024 05 15 The purpose of this study is to explain the scope and requirements of the concept of Wilayah—as one of the fundamental elements of social relations in an Islamic society—from the perspective of the Holy Qur’an. In Qur’anic culture, social relations grounded in Wilayah manifest on two levels: intra-group and inter-group. The intra-group level refers to the deepest and most comprehensive form of connection among believers, while the inter-group dimension indicates distancing from elements that contradict or undermine these relations. This research, conducted using a thematic-exegetical approach and the interpretation of the Qur’an by the Qur’an method, is organized around the following central question: How is Wilayah conceptualized within the epistemological system of the Holy Qur’an at both intra-group and inter-group levels, and what are its social implications? The findings indicate that social Wilayah among believers is one of the fundamental needs of the Islamic community, ensuring its stability and persistence while enabling the realization of its goals under its protective framework. Conversely, the Qur’an explicitly and strongly prohibits the acceptance of Wilayah of the disbelievers—an intensity rarely found regarding other sins. This divine warning can be examined from two perspectives: first, the inherent attitude of disbelievers toward believers, which, despite outward expressions of friendship and sympathy, conceals deep hostility and jealousy toward the progress of the Islamic community; and second, the catastrophic and irreparable consequences of accepting the Wilayah of disbelievers within the Islamic society, as such acceptance transforms the inner disposition of those who adopt it, inclining them toward moral and behavioral traits consistent with the values of disbelief. Indeed, such relations pave the way for the formation of hypocritical groups within the Islamic community, whose depth and scope of harm are unparalleled. هدف این پژوهش، تبیین قلمرو و الزامات مقوله «ولایت -به‌مثابه یکی از عناصر بنیادین روابط اجتماعی در جامعه اسلامی- از منظر قرآن کریم است. در فرهنگ قرآنی، روابط اجتماعی مبتنی بر ولایت در دو سطح درون‌گروهی و برون‌گروهی تعیّن می‌یابد. سطح درون‌گروهی، به عمیق‌ترین و جامع‌ترین نوع ارتباط میان مؤمنان اشاره دارد، در حالی که بعد برون‌گروهی، فاصله گرفتن از سایر عناصر متضاد یا مخدوش‌کننده این روابط را نشان می‌دهد. این پژوهش با رویکرد تفسیر موضوعی و با روش تفسیر قرآن به قرآن انجام شده و حول محور پرسش اصلی زیر سازمان ‌یافته است: ولایت در منظومه معرفتی قرآن کریم در دو سطح درون گروهی و برون گروهی چگونه صورت‌بندی می‌شود و چه دلالت‌های اجتماعی درپی‌ دارد؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ولایت اجتماعی مؤمنان نسبت به یکدیگر را می‌توان از نیازهای بنیادین جامعه اسلامی دانست. به‌گونه‌ای که این ولایت، قوام و پایداری جامعه اسلامی را تضمین می‌کند و دستیابی به اهداف این جامعه را در سایه آن ممکن می‌سازد. در مقابل، قرآن کریم به‌صورت صریح و با لحنی بسیار شدید از پذیرش ولایت کفار پرهیز می‌دهد؛ شدتی که درباره کمتر گناهی تکرار شده است. این هشدار وحیانی از دو جهت قابل بررسی است: اول، نگرش ذاتی کفار نسبت به مؤمنان، که علی‌رغم ظاهر دوستی و همدلی، در باطن دارای کینه‌های عمیق بوده و نسبت به پیشرفت جامعه اسلامی، حسادت می‌ورزند. دوم، پیامدهای فاجعه‌بار و جبران‌ناپذیر ناشی از پذیرش ولایت کفار در جامعه اسلامی است؛ زیرا این ولایت، نه‌تنها روحیه‌های پذیرفتگان را دگرگون می‌کند، بلکه آنها را به‌سوی پذیرش خلق و خویی سوق می‌دهد که با ارزش‌های جامعه کفر همخوانی دارد. در واقع، چنین رابطه‌ای زمینه‌ساز شکل‌گیری گروه‌های نفاق در درون جامعه اسلامی است. گروه‌هایی که عمق و گستره زیان‌های آنها برای جامعه اسلامی بی‌مانند است.

https://gnoe.bou.ac.ir/article_78752_8e50208f2cb567e4052e4069b44f51c5.pdf