انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 9 1 2025 03 21 The Role of Childbearing in Predicting Life Satisfaction, Internet Addiction, and General Health Among Housewives نقش فرزندآوری در پیش‌بینی رضایت از زندگی، اعتیاد به فضای مجازی و سلامت عمومی زنان خانه‌دار 244 227 78073 10.22034/scs.2025.68513.1308 FA مریم اصمی اصطهباناتی دانشجوی دکتری، گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران عباس آینه چی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران اعظم خوش صورت موفق استادیار، گروه فقه و حقوق، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران Journal Article 2024 02 05 The desire for children and parenthood represents a natural and innate inclination present in all human beings. In the Iranian context, childbearing is intertwined with a complex set of meanings, connected both to individual/existential dimensions and social structures. This study aims to examine the role of childbearing in predicting life satisfaction, internet addiction, and general health among housewives. The study population consisted of housewives in Qom during 2022-2023 (1402 SH), with 200 participants selected through convenience sampling who completed Goldberg’s General Health Questionnaire (GHQ), the Life Satisfaction Scale, and Young’s Internet Addiction Test. Statistical analysis using Pearson correlation and multiple regression methods revealed significant negative correlations between depression, anxiety, and internet addiction with the number of children, while showing significant positive correlations between life satisfaction and social functioning with the number of children. The findings demonstrate that as the number of children in a family increase, housewives experience reduced levels of depression, anxiety, and internet addiction, along with enhanced life satisfaction. علاقه به فرزند و بچه‌دار شدن، یک خواستۀ طبیعی و فطری است که در همۀ انسان‌ها وجود دارد. داشتن فرزند در ایران با مجموعه‌ای از مفاهیم گره خورده که از یک‌سو، با معانی فردی و وجودی و از سوی دیگر، به ساختار اجتماعی پیوند خورده است. در این راستا، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فرزندآوری در پیش‌بینی رضایت از زندگی، اعتیاد به فضای مجازی و سلامت عمومی زنان خانه‌دار است. جامعه آماری این پژوهش، زنان خانه دار شهر قم در سال 1402 هستند که تعداد 200 نفر از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه سلامت عمومی کلدبرگ، رضایت از زندگی و اعتیاد به اینترنت یانگ، پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها با روش آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان می‌دهد که، میان افسردگی، اضطراب و اعتیاد به فضای مجازی با تعداد فرزندان زنان خانه‌دار، همبستگی منفی معنادار، و میان رضایت از زندگی و کارکرد اجتماعی، همبستگی مثبت معنادار وجود دارد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد هرچه تعداد فرزندان در خانواده افزایش یابد، از میزان افسردگی، اضطراب و اعتیاد به فضای مجازی زنان خانه‌دار کاسته شده و میزان رضایت از زندگی آنان افزایش می‌یابد. https://gnoe.bou.ac.ir/article_78073_d4d806a09cc6a01b696a8d8dc730f855.pdf