انجمن علمی مطالعات اجتماعی حوزه مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه 2588-7017 8 2 2024 12 21 The Impact of Ethics on Socio-Cultural Discourse تأثیر اخلاق بر گفتمان زیست فرهنگی‌ ـ اجتماعی 67 89 76828 10.22081/scs.2025.63209.1132 FA طاهره جهان پرور دانشجوی دکتری، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمدعلی ربانی دکتری، تاریخ تشیع، دانشگاه مذاهب و ادیان، تهران، ایران Journal Article 2022 02 02 The purpose of this study is to examine the impact of socially discourse-oriented relationships on the development and improvement of ethics and urban culture. The research methodology combines descriptive and applied analytical approaches. The findings revealed that citizenship and civic culture are the result of multifaceted commitments. Citizens are dynamic and mobile components of society, actively participating in various societal spheres. Achieving this requires a dual movement: one from top to bottom in the form of empowerment and engagement within macrostructures, and the other from bottom to top, reflecting the active social participation of citizens, particularly in the public sphere. The religious, cultural, and civilizational values of Islamic Iran encompass teachings that embody civil and collective virtues and ethics. The fundamental philosophy of these teachings is the belief that behavioral changes must begin with individual awareness and attitudes. Considering the impact of religious beliefs on adherence to civil culture, these values offer a suitable foundation for citizens to acquire necessary skills for participation in political, social, cultural, economic, and religious arenas. Religion, as one of the most significant sources of fostering civic culture, necessitates special attention to religious adherence and beliefs in encouraging commitment to civic ethics. Furthermore, civic teachings should be tailored to meet the social, religious, and cultural needs of society. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر رابطه اجتماعی گفتمان‌محور در توسعه اخلاق و فرهنگ شهرنشینی و کمک به بهبود آن است. روش تحقیق ترکیبی از رویکردهای توصیفی و تحلیل کاربردی است. نتایج نشان داد، شهروندی و فرهنگ شهروندی، محصول تعهّد چندجانبه است؛ زیرا شهروندان، عناصر شناور و پویای جامعه محسوب می‌شوند و در عرصه‌های مختلف جامعه حضور دارند و برای تحقق آن، حرکتی دوسویه، یکی از بالا به پایین به‌مثابه فرصت‌دهی و مشارکت‌جویی در ساختار کلان، و دیگری حرکت از پایین به بالا که در واقع مشارکت و فعالیت اجتماعی شهروندان، به‌ویژه عرصه عمومی برای حضور در عرصه‌های مختلف جامعه است را در پیش می‌گیرند. ارزش‌های دینی و فرهنگی ـ تمدنی ایران اسلامی دارای آموزه‌هایی واجد فضایل و اخلاق مدنی و جمعی است؛ چراکه فلسفۀ بنیادین این آموزه‌ها، این باور است که برای تغییر رفتارها باید از آگاهی‌ها و نگرش‌های افراد شروع نمود. با توجه به تأثیر باورهای دینی در پایبندی به فرهنگ مدنی، قابلیت مناسبی را برای کسب مهارت‌های لازم شهروندان برای مشارکت در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و دینی آنان فراهم می‌آورد؛ زیرا دین یکی از مهم‌ترین منابع ایجاد فرهنگ شهروندی است و باید توجه ویژه‌ای به دینداری و باورهای دینی مردم در ترغیب به پایبندی به اخلاق شهروندی صورت گیرد، و آموزه‌های شهروندی باید متناسب با نیازهای اجتماعی، دینی و فرهنگی جامعه ارائه گردد. https://gnoe.bou.ac.ir/article_76828_e46be64600fbd79e540e0744f2d3a389.pdf